چھبار ءِ دربار ءِ آ ھاکُم

چہ میارجل ءِ رسانکدر ءِ بُنجاھی ھال ءِ نیمگ ءَ : سئیت الی بزرگ زادہ ءَ نبشت : چھبار ءِ دربار ءِ آ ھاکم ، آ کہ شھر ءِ والی ءُ پرماندار ءُ ھکومت ءِ نادینتگیں کارندہ اِنت ، آ کہ استاندار ءِ ھاسیں کمک کارمستر انت ، آئی ءَ کہ شیردلی ءِ اھلاک ءُ وش روئی  ھست اِنت ءُ آ بوھیریں واجہ مولانا رھم دل ھان بامری  کہ جاہ ءُ منسب ءِ واھند اِنت 

آ کہ مہ ترس ءُ بے ترس اَت ءُ آ کہ وتی بازیں جھد ءُ جپایانی سوب ءَ پرماندارانی پرماندار ءِ پنام ءَ نام کپتگ اَت ءُ اِے کار ءِ سوب ءَ مدام زیان ءُ نکس ئِے وارت ۔مئے شیک ءَ گْوشت دریگتیں کہ واجہ بامری چھبار ءِ جاگاہ ءَ استان ءِ بنجاہ ءَ اَت ، ملک داں ملک دریا ءِ کر ءُ کنک ءَ دانکہ آ سر ءَ چھبار دانکہ راسک ءَ ھور ءُ ھمگرنچ بوتگ اَت ،شیھ گوں چھباریاں گوشگ ءَ اَت اگاں من کشور ءِ توک ءَ کرونا ءِ ستاد ءِ کارمستر اِت آں  گوں پلیتیں کرونا ءَ ھما کار کتگ اَت کہ گوں بندن آزات ءِ کارمستراں گوں مساپراں کہ زند زاھر ءَ کتگ ئِے ، مریداں گوں ھبکھی ءَ گْوشت : " بہ گوش وتی گوھریں دانکاں کہ چے اَنت ؟"  شیھ ءَ درائینت :" ما آیانی تاتیلی ءَ ماں بازار ءَ زیبائی بکش اِتگ دانکہ تجار ماں لوگاں مچ بہ بنت  بندیگی ءُ زندان ءِ توک ءَ ، ما اے پندل ءَ کاربہ بند اِیں ھم باپار ءَ وتی نیمگ ءَ بہ کش اِیں ھم کرونا ءِ دیم ءَ بہ دار اِیں دانکہ آیانی زر ءُ مال چہ اِد ءَ مہ رو اَنت ءُ اِے سرمایہ مہ تچ اَنت ۔

ءُ گوشت ئِے :"دریگتیں کنرک ءُ دشتیاری ءَ ھم انچیں یک بندن آزاتے بہ بوتیں یا چو بندن آزات ءَ گوں بہ سِیلار اِت اِیں دانکہ ما گوں آیاں کار بہ کتیں ءُ کرونا ءِ نگیگی چہ ملک ءَ دور بہ کتیں " ، روایت کنگ اَنت کہ 99 ءِ نوکیں روچاں کرونا ماں ملک ءَ ودی بیت ، ھما دمان ءَ شِیک ءَ چھبار ءِ بھداشت ءِ کارمستر چہ کار ءَ کش اِت ءُ گوشت ئِے کہ ما چشیں مردماں برداشت کت نہ کن اِیں اگاں آئی ءَ توان ءُ تاکت ھست اَت گڑا کرونا ماں دگہ ماھے ءَ چھبار ءَ نیاتکگ اَت ءُ زان اِیں کہ کرونا چھبار ءَ کیت اِنت ءُ تو وت بہ جیڑ گڑا آئی ءَ زانشت نیست اِنت ماں اِے میدان ءَ ءُ وت آئی ءِ زمہ واری ءِ کارمستری ءَ وتی گردن ءَ کناں چہ آئی ءَ گھتر اِنت کہ چھبار ءِ درستیں گْوزراھاں بہ بند اِیں درستیں بالیگ ءُ الی کپتراں مکن کن اِین ءُ آسمان ءِ بُرز ءَ دار اِین اِش ءُ لونجکان کن اِین اِش دانکہ چھبار ءَ پاسینجر مہ یار اَنت مردماں ماں لوگ ءُ گساں بند بہ کن اَنت ، درستیں بازار ءُ شھر ءُ پارکاں بند کن اِیں ، گوشت ئِے درچکاں ماں لوگاں بند کن اِیں دانکہ پارکاں مہ رو اَنت ۔۔۔ گوشت ئِے اگاں درچک ءُ پُلّاں ماں پارک ءَ بہ گند انت ھما دمان ءَ آیانی لمباں چہ بن ءَ بہ چن اَنت ءُ ملام بہ کن اَنت ، دریا ءِ آپ ءَ گوشتگ اَت کہ پشت ءَ بہ روت ءُ ھشک بہ بیت ءُ تیاب بے بُن ءَ گار بہ بیت ۔ گوشت ئِے کرونا ماں شھرے ءَ  گوں بے شھر نند ءَ ءُ چو گیاوان ءِ وڑ ءَ کہ بے آپ ءُ بےدرچک ءُ بے بند ءَ ھچ کاری مہ بیت ،ءُ پرمان ئِے دات کہ ھرکس چھبار ءَ گوز اِیت آئی ءَ بہ بند اَنت ءُ لٹ ءُ کٹ بہ کن اَنت ءُ درد ئِے بہ کش اَنت دانکہ ھچ کس چھبار ءُ زر آباد ءُ درک ءَ سپر مہ کنتیں ءُ شھر ءِ مردماں ھم بہ گوشتیں اگاں بھداشتی پنت ءُ سوجاں گوش مہ دار اِت شمارا چہ شھر ءَ بے بن ءَ کش آن ءُ ولگوج کناں ءُ شھرنندی کاڈ چہ شما پچ گرگ بیتیں شمارا ماں کنرک ءَ بے گناہ ءُ بے الاج ءَ  تبئید کن اِین ءُ روان دے اِیں ۔ 

روایت کنگ اَنت اگاں لوٹ ئے کِرّ ءُ کنکّ نندی ءِ مشکلاں گیگ ءُ گوم بہ کن ئے کہ بندن آزات ءِ بازار ءَ بند بہ کن اَنت گڈ چہ آئی ءَ ھر پیش آتکے کپت ھما پرمان بہ داتیں ،چشکہ آپ ءِ نگیگی ءُ مشکل دیم ءَ بیاتکیں ھمے راہ ءُ رھبند کار بہ گپتیں اگاں ھار ءُ ھیروپ بیاتکیں ھم ھمے وڑ بہ کتیں ،بازاریاں گوں ھبکھی جست اش کُت ءُ شِیک ءَ درائینت کہ ایشی ءَ دو پیگام ھست اِنت یک ایش کہ مردانی گپ چو کہ ما یکے ، گڑا یکے گوش اِین ءُ یکے کن اِیں ، دوم گوں کرونا ءِ جھان پیڑیں نادراھی ءُ نگیگی ءَ گوں بندن آزات ءِ بند کنگ ءَ ما گیگ ءُ گوم کتگ اَت ءُ برائینتگ اَت گڑا شری ءِ سر ءَ دربرتگ ءُ زانگ بیت کہ درستیں مشکل چہ یک ءُ دگراں کستر اَنت ، گوں بازارانی بند کنگ ءَ ارزانی ءَ توجیلّ بوتگ اَت ،گڑا ھمے وڑ کتگ اَت ،واجہ اکبری بندن آزات ءِ بازاریانی کارمستر گوشگ اِنت کہ اے گپ مئے انچو مردم ئِے منائینتگ اَنت ئِے کہ گڈ چہ آئی ءَ ھر مشکلے ماں چھبار ءَ پیش بیاتکیں پیش چہ شیک ءِ گوشگ ءَ ما وتسر ءَ بازار تاتیل کتگ اِت اَنت کہ بلا ءُ مسیبت ھمے وڑ ءَ دور کتگ اِت اَنت کہ ھمے داستان ءَ ھمے وڑ روایت بیگ اِنت ۔

چو کہ کرونا ءِ ویروس ءَ بے پجار ءُ نازانتی ءَ شیک ءِ پپ گپت اَنت ءُ دیست ئے کہ کرونا ءَ وت آئی ءِ پپ ءِ توک ءَ گیر کتگ اَت گڈ چہ آئی ءَ گوں ندارگے نزارہ کت ءُ دیست کہ چتو چہ شیک ءِ سَرینّ ءُ گندلاں گوں ترس ءُ بیم ءَ در آتک ءُ شت ءُ دیست اِت کہ مئے شیک ءِ ھال چون وش بیت ءُ بلکیں چہ پیشگین ءَ شرتر ءُ گھتر بیت ءُ رند چہ آئی ءَ کرونا ءَ جست اِش کت :" تئی ھال چون اِنت ؟ " ءُ گوشت ئِے کہ :" ما واجکار یلو کتگ اَنت بلے آیاں مارا یلو نہ کتگ ، ءُ ھدا ءِ سوگند اِش منی دپ ءَ داتگ  کہ وتی رلی ءُ چک ءُ چوریگاں چہ چھبار ءَ بہ کش ءُ بہ رو ءُ ھجبر اِے ھبیلی ءَ مہ رو ۔"

شیک المیر ءُ شیک المھمدی چہ بارگاہ ءِ مریدان اَنت ءُ روایت کنگ اَنت روچے ماں واجہ آمر ءِ دارو ھانہ ءَ شت اِیں کہ کرونا ءِ بھر چہ بدھالیں نادراھاں سکّ شُلُک اَت  بلے بیمار دمان ءَ چہ شیک ءِ گندگ ءَ دراہ ءُ سرھال بوت اَنت ءُ انچو وتی لوگانی نیمگ ءَ گوں گل ءُ شادھی ءَ دْرک اِش مان بست پرچا کہ کرونا ءَ شہ شیک ءِ بیم ءَ نادراھ ئِے بے دارگ ءُ درمان ءُ بے جیڑگ ءُ جنجال ءَ یلو کت اَنت ءُ اِے ھال ءَ من ھیران بیت آں ءُ ایشی سوب بیت کہ مئے دوست دارگ پہ شیک ءَ ھماوھدی دو سد برابر بیت ءُ اِے سوب جست کت کہ "پرچا چوش بیت ؟" گوشت ئِے : کہ "باید ھپت شھر ءَ گوں اِشک ءَ بہ گوازین ئے دانکہ اِے کسو ءَ سھیگ بہ بئت ءُ اِے جاور ءَ سوھو بہ بئت ۔"
ءُ اِے مئے شیک ءِ کرامت اِت اَنت کہ آئی ءَ ھست اِت اَنت ءُ ھمے گپ ءُ رپاں  چو نمکی ءَ ماں کرونا ءِ کار ءَ ماں ملک ءَ درگیر ات ئے ءُ کرونا ءِ ملپد سرجمیں ملک ءَ ابید چہ چھبار ءِ ولایت ءَ سُھر ءُ سھر تر بیگ ءَ اَت کہ گوں وت ءَ گوشگ ءَ ات ئے کہ ھچ کسی یے دست ءَ ھچ وڑیں واکسنے جوڑ نہ بیت ابید شہ شیھانی شیھ  واجہ بامری ءَ مدت بہ گر اِیں گڑا گوں واجہ مھبتی ءَ مئے شیھ ءِ پتر ءَ بیاتکین اِت اَنت ءُ دانکہ لاچاری ءُ راہ ءُ رھبند ءَ جست بہ کن اَنت کہ اَے شیک راھے سوج بہ دئے شیک ءَ درائینت کہ باندا بیا اِت دانکہ شما را پسوے دیاں پد ءَ آ شپ ءُ آروچ ءَ روچگ بہ بیتیں ءُ ما ماں ابابت ءَ راہ ءُ راھبند شوھاز بہ کتیں ۔

ءُ آ روچ ءِ باندات ءَ چو کہ نمکی ءَ شیک ءِ پتر ءَ بیاتک ئے ءُ جست بہ کتیں اے شیک چتورکانی یک شپ ءُ روچ ءَ روچگ داری ءِ ھاٹیگ ءُ موہ رس اِت ءُ گوشت ئِے ما کت پمیشکا بیت ۔ھما پیم ءَ کہ ما کار ءَ شپ ءُ روچ نہ زانگ اِیں ماں روچگ داری ءَ ھم ھمے وڑ اِیں ءُ کرونا ءِ مشکل ءِ توجیلّ کنگ ءَ بس شپ ءُ روچ ءِ روچگ داری ءَ اِنت دانکہ روچگ مہ دار اِیں کرونا ءِ مسیبت نہ روت پرچا کہ گوں تاتیلی ءَ بلک بازار ءِ دست بھا کنوکیں مردم شدیگ بنت دانکہ ما گوں روچگ داری ءَ آیانی جاور ءَ سرپد مہ بئیں نہ توان ایں اے مشکل ءِ سر ءَ بہ جیڑ اِین ءُ توجیلی راہ ءُ درے شوھاز بہ کن اِیں.

گوشگ اَنت کہ نمکی ءُ نمکی ءِ ھمراہ سک باز گوں دل ءِ جھلانکی ءَ وش ھال بوت اَنت ءُ گوں مزنیں امیتے ءَ تھران ءَ راھگیج بوت اَنت شیک الھوت کہ ھاسیں مرید اِنت ءُ اولی کس ءِ کارست ءَ ماں ھاکم ءِ دربار ءَ گوازی کنگ ءَ اِنت  روایت ئِے کت کہ ھما بندات ءَ واجکار ءَ چہ چھبار ءَ لڈ ءُ بار کتگ ءُ شتگ ءُ مارا مشکلے پیش آتک شت اِیں ءُ نہ زانت کہ چے شوھاز بہ کناں ءُ ھرچی کہ منی دل ءَ آتک کہ توجیل کنت شوھاز کت ءُ مارا گرنچ ءِ پچ کنگ ءِ راہ دست نہ کپت گڑا آ شپ ءَ دانکہ سھب ءَ شیک ءِ یات ءُ ترانگ ءَ دانکہ شپ ءِ پاسے ءَ تسبی کش اِت ءُ ٹھک اِینت ءُ "اَے آمر" ءِ زکر ءُ ورد گْوشت دانکہ وتی اندر ءُ ھال ءُ اھوال ءَ بُڈ اِتاں ءُ شیک مئے گور ءَ گوں وشھالی ءُ کندگ روئی ءَ ودی بوت ءُ گوشت ئِے اَے ھوت پہ اے کار ءَ گم ءُ گرست ماں دل ءَ راہ مہ دئے پرچا کہ مئے زمانگ ءِ کار ءِ توجیل ماں بازارءَ اِنت شیک الھوت ءَ گوشت کہ گوں اِے اشارت ءَ شیک ئیگ ءَ اناگت ءَ مزنیں نام وتی گوش ءَ اِشکت ءُ کلیت ءُ راہ ءِ در ءُ رھبند وتی دست ءُ دیم ءَ ودی بوت اَنت ءُ اِے کوریں گرنچ گوں مگراز ءَ چہ یک ءُ دگر ءَ جتا ءُ کینچی کت اَنت.

رجانک : میرجان میر