بلوچانی جنکاں کم تر واھگ ھست اَنت ; لوٹاں بزّگی ءُ واری ءِ لِچّ اِتگیں چَسپانک ءَ کہ بلوچستان ءِ پیش

چہ میارجل ءِ رسانکدر ءِ بُنجاھی ھال ءِ نیمگ ءَ : سمیہ میھن واہ گلام مھمد بازار دھیار ءُ مئلم ءُ وانینوکے ءُ پلان ءِ شھر ءِ کتابجاہ ءِ کتابدار اِنت ءُ انی نوک یک بومگردی ءِ جوڑ کنگ ءَ ھم مولمہ ءُ دزگٹ اِنت : اِے بانک ءَ اِے لیکہ ھست کہ اگاں بلوچ بانک مدت کنگ بہ بنت آیانی اندر ءَ مزنیں سِنچ ءُ بود ھست کہ پُل اِش اَلّم ءَ زوت گواڑگ جن اَنت ، ماں دیم تر ءَ اِے جھدکاریں بانک ءِ گلگدار ءَ گوں میارجل ءَ کہ دود ءُ ربیدگی ءُ پرھنگی کاراں دزگلائیش اِنت ، وان اِت.

وانینوکے ئے ؟

جی ھو ، من چہ سال ءِ 94 ءَ دبیری بنگیج کتگ ءُ شگر اِنت ھدا ءِ کہ انّی رسمی آں ءُ ماں پلان ءِ شھر ءِ راھنمائی ءُ دبیرستان ءِ جنکانی وانگجاہ ءَ وانینگ ءَ آں ، چوناھیگا من اولی بانُک آں کہ چہ اِے آبریچ ءَ کہ درستاں ماں دشتیاری ءَ بزگی ءُ واری ءِ چسپانک چسپینتگ ،وتی مُچانکی ءُ چاگردی ءُ دود ءُ ربیدگی جھد ءُ کار بنگیج کتگ ءُ ان شا ء اللہ کدمے کہ من پہ اِے مُلک ءِ واست ءَ چِست کُتگ پہ روشنائی ءُ زانگ ءِ بلینگ ءِ واست ءَ سیت مند بیت اِنت ۔

اِیشی ءِ بارو ءَ کہ بلوچ زالبول ھم ماں چاگرد ءِ مُچانک ءَ گوں مردیناں ھم کوپگ بوت کن اَنت ، تئی لیکہ چے اِنت ؟

جی بلے بلوچ زالبول ھم چو ملک ءِ دگہ راجانی بانکانی داب ءَ ھمراھداری ءُ جھد کُت کن اَنت ءُ آیاں ھک ھست کہ گوں مردیناں کوپگ ماں کوپگ ھمراہ بہ بنت ءُ جھد بہ کن اَنت ءُ ماں سرجمیں پِڑاں چاگردی بہ بیت توری ءُ یا دود ءُ ربیدگی بہ بیت یا مچانکی دروشم ءَ ودی ءُ گندگ بہ بنت ءُ ھدا ءِ شگر اِنت کہ اِے راہ پچ بیتگ ءُ گیشتر ھم پچ بیان بیت اِنت کہ بانک وت ءَ را پیش داشت بہ کن اَنت ۔

بلوچ بانکاں چے گْوشت کن ئے؟

منی لیکہ ءَ کسے ءَ کہ زانت ءُ زانگ مہ بیت ءُ وتی ھک ءَ پجاہ مہ یار اِیت بندیگ اِنت بلے بانکے ءَ کہ سواد ئِے ھست اِنت ءُ زانت ءُ زانگ ءَ رس اِتگ ءُ بندیجاہ ءِ آ کبل ءُ کڑیاں پہ وت بوتک ءُ پچ تر کنت اِنت ءُ ماں چاگرد ءَ گپے پہ گوشگ ءَ بیت اِنت ئِے ءُ گڑا ھژدری اِنت کہ مئے بانک ءُ زالبول ھم گیشتر سواد ءُ زانت ءُ زانگ ءِ نیمگ ءَ بہ رو اَنت ءُ گام چست بہ کن اَنت ۔

ترا گوں بلوچ ءِ مردیناں چونیں گپے ھست؟

منی لیکہ ءَ بلوچ مردین باید پہ وتی چکانی واست ءَ ھاسکار جنکانی واست ءَ کہ ھمے چنت وھد پیش آیانی واست ءَ زیادھیں بندیگی اِش بیتگ ، پَچ بہ کن اَنت ءُ آیاں تیار بہ کن اَنت ءُ ایشی ءَ باور بہ کن اَنت کہ جنک ھم ماں چاگرد ءَ پہ وت ءُ لوگمان ءَ یک کسے بوت کن اَنت کہ گپے پہ گوشگ ءَ بہ بیت اِش ءُ آ ھم توان اَنت شر گندگ بہ بنت ءُ دیمروی بہ کن اَنت ءُ البت انی باید بہ گوشاں کہ چہ پیشتر ءَ باز گھتر بوتگ کہ جنک ءُ بانک سک باز جھد کنگ ءَ اَنت ۔

چے بیت کہ بومگردی ءِ نیمگ ءَ بہ رو اِت

بہ چار اِت بلوچانی جنکاں کمتریں واھگ ھست اِنت چوناھیگا ھما اندازہ ءَ کہ وت ءَ را بندیگ کُتگ اِش کہ واھگ ساچی پہ آیاں یک نہ بیتگیں چیزے ءُ اِے بومگردی ءَ کہ من جوڑ کنگاں یک واھگے ، اِے بومگردی یک بلوچ بانکے ءِ واھگ اِنت ءُ انی آتکگ کہ وتی واھگ ءَ سرجم ءُ پورو بہ کنت ءُ من ھم چو دگہ مردمانی ڈول ءَ بلوچستان ءَ چہ شُد ءُ بزگی ءُ واری ءَ بہ کَشّاں ءُ دوستوں نہ بیت کہ اِے چسپانک ھم بلوچستان ءِ پیشانی ءَ بہ چسپ اِیت ءُ بہ مان اِیت ءُ بلوچستان ءَ چہ ایشی ءَ مسترین ءُ گیشتریں جاہ ءُ بودناکی ھست اِنت ءُ بلکیں بازیں مردم بوتگ اَنت کہ وتی ملک ءُ آبریچ   اِش پجارائینتگ ءُ ھمیشیگی ھم ھدا  ءِ شگر گزار اَنت ءُ ما ھم یک ٹولے ءُ اِے پگر ءُ دردمندی ھست اِنت کہ وتی آبریچ ءَ ءُ آئی ءِ براھداری ءُ زیبائیاں دگراناں پیش بہ دار اِیں ءُ ما کار ءِ بندات ءَ اِے گپ مَنّ اِتگ کہ مئے ملک ءَ چونیں شونکیں ڈولداری ءُ براھداری ھست اَنت ءُ اِیشی ءِ ندارگ ءُ زیبائی ماں انستاگرام ءُ رسانکدر ءَ شنگ کنگ بوتگ اَنت ، اِے ملک انی جھانگول ءُ ترّ ءُ تابی مردماں وتی نیمگ ءَ کَشّ اِیت ءُ اِے مئے زمہ واری اِنت کہ وتی ملک ءُ آبند ءُ آبریچ ءَ پیش بہ دارائین اِیں ءُ ما ھم لوٹ اِیں ماں کاروان ءَ بھر بہ زیر اِیں ءُ بلوچستان ءِ براھداری ءُ ڈولداریاں ایران ءِ سرجمیں مردماں پیش بہ دار اِیں ۔

استان ءِ پرھنگی ءُ دود ءُ ربیدگی جھدانے کہ بیتگ اَنت تو رزا ئے ؟

مئے استان ءِ کُتگین ءُ بیتگیں جھد ھر چُنت کہ شر بوتگ اَنت بلے کم اَنت ءُ بَس نہ اَنت ءُ چہ یک نیمگے گیشتر چھبار ءُ بندن آزات ءِ سر ءَ کار بوتگ کہ اِیوک ءَ اِے بَس نہ اَنت ءُ مئے شھرستان انگت ھم بے پجار منتگ ءُ بازیں کار کنگ لوٹ اِیت کہ اِیشی ءَ ھم پجارائینت بہ کن اِیں بلوچستان ءِ ھَزگاریں دود ءُ ربیدگ ءَ کہ بلوچستان ماں دود ءُ ربیدگی ھساب ءَ سک باز ھزگار اِنت کہ باید اِنت ایران ءِ مردماں پجار بہ کن اِیں ، ھما وڑ ءَ کہ شما گندگ ءَ اِت اِے دود ءُ ربیدگ ماں مراگشاں ، جشناں ، پیش آمد ءُ پیش آتکاں سور ءُ سانگ ءُ پرس ءُ پاتیایاں یک ھزگاریں دود ءُ ربیدگے ءِ منانک ءُ دلیل ءَ سر کنگ اِنت ءُ شر اِنت کہ زمہ وار پہ کارانے کہ نیست ءُ نہ بیتگ اَنت ءُ پہ کارانے کہ ھست اَنت ءُ نزور اَنت کارے بہ کن اَنت ۔

رجانک : میرجان میر