نان ءُ نَگَن ءِ کسّہ ، ماں ایرانشھر ءَ انچوش کہ پیسر ءَ ، مردم ءُ مھلوک ءِ یکّے چہ مشکل ءُ نگیگی ان اِ
انچوش کہ مئے دو ھپتگ ءِ پیشی ھالرسانی ءَ ، چہ نان ءُ نگن ءِ نہ بیگ ءِ مشکل ءُ نگیگی ، ماں ایرانشھر ءَ اے نگیگی ، ھما پیم ءَ ساڑی ءُ جاری اِنت ۔
میارجلّ رسانکدر ءِ ھالرسانی ءِ سر ءَ ،ھمے دو ھپتگ پیسر ءَ اَت کہ مئے ھال تران کنوک ماں ایرانشھر ءَ ، پہ اے شھر ءِ مردم ءُ مھلوک ءِ دل دردی ان ءِ گوش دارگ ءَ ، شھر ءِ تہ ءَ شُتگ اَت ءَ ما اوں اے بارو ءَ یک ھالرسانی ۓ کتگ ات ۔ رند چہ ایرانشھر ءِ مردمانی بازیں گوانک ءِ جنگ ان ءُ میارجل رسانکدر ءِ پٹّ ءُ پولاں پہ اے بارو ءَ ، بژن انت کہ ما اَنگَت ءَ مردمانی دراجیں سْرَپ ءُ لین ان ءَ پہ نان ءُ نَگَن ءِ گِرگ ، اے شھر ءِ نان پچی جاہ اں ، گِندَگ ءَ این ءُ اے بارو ءَ ایرانشھر ءِ مردم ءُ مَھلوک مشکلانی آماچ اَنت ۔
اے ، میارجلّ رسانکدر ءِ دویمی ھالرسانی پہ نان ءُ نَگَن ءِ نہ بیگ ءِ ھاتر ، ماں ایرانشھر اِنت کہ ما ھوری ءَ گِندَگ ءَ ایں ۔
کارمرز کنوکانی هیال