چھبار ءِ تہ ءَ زبالہ ءُ کچرہ ان ءِ جیڑہ/ آھِنَکی جم کَنوکاں پہ مردم ءُ مَھلوک ءِ مال ءُ جان ءَ مسیبَت

پَہ میارجَلّ رسانکدر ءِ ھالرسانی ءِ سَر ءَ ، اے روچاں ، شھر ءِ رھسران ءُ کوچگانی بازیں رِتکگیں زبالہ ءُ کچرہ انے ءَ ماں پوشِتگ ءُ گوں اے ھال  ءَ کہ شھر ءِ پاکبانان ءُ زبالہ جم کنوک اں پہ شھر ءِ گَنش ءُ گونش ءُ کچرہ ان ءِ جم کنگ ءُ نزّارگ ءَ ، بازیں جُھدے کنگ ءَ اَنت بلے پدا ما گِندگ ءَ ایں کہ یک اِدار ءُ ساھَتے ءَ رَند ءَ شھر ءِ کوچگ ءُ رھسر اں  چہ کَچرہ انی گِیشی ءُ بازی ءَ سِلّ ءُ پر بنت.

چہ دِگہ نیمگے ءَ ، چھبار ءِ تہ ءَ لھتے دگہ دُزّی ءُ ڈونگی انے اوں گِندَگ ءَ ایں ، پہ دَرور ءَ ، چہ یک مردمے ءِ لوگ ءَ ، آپ ءِ کَشّوک ایں یک پمپ ءِ مَکینہ اے ءُ بِرگی یک سیم ءُ کیبلے ، یا کہ چہ سَرکاری تلپون ءِ بنجاھے ءَ لھتے سامان ، دُزَّگ بیگ اِنت ۔ باریں شما زان اِت ءُ سَرپُد اِت کہ اے دُزَّگ بوتگیں سامان اں ، آسر ءَ کجام جاھان درکپ اَنت ءُ درگیجگ بنت ؟ 

اے ڈولیں دُزّی ان ءِ زِمَّہ ، چُشکہ ھما دو دُزّی انے کہ گُوَشگ بوت انت ، ھما دُکّانانی ساھبانی  سَر ءَ انت کہ اود ءَ ، کُوَھنیں آھن ءُ گَلاسَکان ءَ زیرگ ءُ بھا کنگ بنت ۔ درستیں مردم ءُ مھلوک اوں زان اَنت ءُ سَرپد اَنت کہ اشانی جاگہ ءُ ڈسّ ءُ نشاں چہ جَدگال آباد ءَ بِگر داں کُمب ءُ رمین ءَ اِنت ، بلے ( جُست ءِ ) اے گَپّ انت کہ پہ چوشیں دُکّانانی بَند کَنَگ ءَ ( شھر ءِ زمہ وار اں ) پرچے ءَ کارے نہ کن انت ؟ ھمے بارَو ءَ ، میارجلّ رسانکدر ءَ چھبار ءِ شھردار ءُ یک راجی ھکّ ءُ ھُکوک ءِ زانتکارے ءِ پانگ ءَ شُتگ داں اے گَپّ ءَ گیش ءُ گیوار بہ کنت.پہ اے تامُر ءِ چارَگ ءُ سیل کنگ ءَ گوں ما ھور ءُ ھمراہ بِہ بَہ اِت ۔