میارجل ءِ داستان چہ چھبار ءِ شھر ءِ مانگیش اِتگیں نگیگیاں / اسلی بازاراں کہ ھچ وڑیں آسراتی نیست+تامر

میارجل ءِ رسانکدر ءِ بُنجاھی ھال ءِ گوشگ ءِ پَد ءَ چھبار ءِ شھر یکے چہ ھما شھرانی میانجی ءَ ماں ایران ءِ زربار ءَ شمار بیت کہ سالانی سر ءَ بازیں مساپر ءُ تر ءُ تابی ئیں  جھانگول ماں اِے شھر ءَ کاینت ھاس ماں زمستان ءِ مدت ءَ کہ آب ءُ ھوای ئِے بھار وڑ ءُ دروشم اِنت ۔

چھبار ءِ مکان یک جاگھے کہ شھرستان ءِ کنرک ءُ دشتیاری آئی ءِ کش ءُ گور ءَ اَنت ءُ ھم جوانیں سیل جاہ ندارگ جاھانی واھنداَنت کہ چھبار ملکی ءُ درملکی مساپرانی گڈی مکسد گچین کنگ بیگ اِنت کہ انچیں براہ ءُ زیبائی ماں اِے آبریچ ءَ ھست ءُ دود ءُ ربیدگ ءِ ڈولداری ءِ سوب ءَ گڑا انگت سات ءُ سپر ءِ وشی ءَ چنت برابر کنت ۔

گیشتریں مردم پہ اِے ھاتر ءَ سپر ءَ واھگ مند انت کہ چہ شھر ءِ کوھنین ءُ سُنتی جاھاں گندُک بہ کن اَنت پرچا کہ چہ آ شھر ءِ دست گواپ ءُ ملکی ٹیکی ءُ سوگات پہ وت بہ بر اَنت  ۔

سنتی بازار (بلکانی بازار) چھبار ءِ یکے بنجاھی ھرید جاہ اِنت کہ ناں ایوک ءَ  چھبار ءِ مردم بلکیں سداں مردم ءُ مساپر چہ اِے جاھاں گندک کن اَنت ، چکرے ماں اِے بازار ءَ شت اِیں ءُ چہ نزیک ءَ گوں گردشگر ءُ مساپراں کہ چہ کنڈ کنڈ ءَ آتکگ اِت اَنت گند ءُ گدار ءُ گپ ءُ تران کت کہ چہ شھر ءِ بے آسراتیاں کہ دیم شود ءُ پسیل ءِ نہ بیگ ءَ مارا گوشت اِش ۔

مردمانی جیڑگ ءُ جنجالانی اشکنگ ءَ رند پہ پسو گرگ ءَ پہ شھری کارمسترانی نیمگ ءَ ماں شھرداری ءَ شت اِیں کہ کارمسترانی ءُ شھردار ءِ گپ ءُ ترانانی  پلیں پتر ءَ نشت اِیں کہ شمئے چمانی دیم ءَ گوز اَنت ۔