سرباز ءِ دمگ ءَ مردمان ءُ سیاھیں ماراں ھوریں لوگانی نندوک انت

چہ میارجل ءِ بنجاھی ھالرسانی ءِ ھالانی رد ءَ ; سرباز ءِ دمگ ء کہ گیشتر کوھستگی کلگ انت ھر روچ ءِ درگت ءَ انچوشیں نلوٹوکیں مھمانانی واسی دار آنت کہ تو گوش ئے پہ مانگ ءُ جلّگ ءاھاھان شریر و لوگ ساھی. ھانی دل کشّ ایت لوگانی تہ ءَ درکپ ءُ ماں کپ کن انت ءُ وت ءَ پیش دار انت . یک وڑ سیاھیں مارے گوں اسپیت ایں کشکانی چیدگ ءَ کہ مردمانی چم گوش ءَ براہ دار انت بلے چہ دگہ نیمگے مردمانی ساہ ءُ جان ءِ بلاہ انت، زھریلیں آِرای کِیگان. اِمار کہ کوھستگی ھندانی تہ زند گوازین ایت امبرانی گوستگیں سالانی ھلاپ ءَ چہ وتی ایمن ایں بندر ءُ جاھاں در کپتگ ءُ مردمی لوگانی ھِپِلى ءء تَه. تامرھالے کہ شما دیمتر ءَ گِند ات اے سیہ مار ءَ پیش دار ایت کہ گوں امن ءُ ھُلّسی ءَ مدان مدان ءَ لوگانی کونڈ کونڈ ءَ چکّر ایت ءِ چَہت لوگانی گسی بیگ. اے نوکیں شلگرہ ءِ بارو ءَ دلجمی گپ بس لھتے نوک کاریں مار گریں مردم انت کہ ھم وت ءَ چہ اے مار ءِ زھر ءُ ڈنگ ءَ رکینتگ دامن ءَ واتر دے آنت . اے مار یک ادار پیسر ءَ منان ءِ ھند ءُ ڈنڈارک کلگ ءَ دسگر کنگ بوتگ .

ھالکـار : عبیداللّه رئیسی

رجانک : میر جــــــــلال