کُنرک ءِ ماھیگ گِراں وتی دل ءِ زَنگ گوں میارجل ءَ شُشت اَنت / پرچا مئے اُگدہ دار مارا ءُ مئے لوگمان ء
اِے بری میارجل کنرک ءِ ماھیگ گرانی گور ءَ شُتگ کہ سالانی سال اِنت وڑ وڑیں اجازت نمدیانی گِر ءُ چِیلّاں سر ءُ چِیر اَنت ءُ ھمے سوب بوتگ کہ وتی لوگمان ءِ ھرچ ءُ درچ ءُ دوزھیں لاپ ءِ شوھاز ءَ گوں جیڑگاں مان بہ گِیشّ اَنت ۔
کارمرز کنوکانی هیال