میارجلّ ءِ روایت چہ کَنڈ ءِ سِکانی ایررچگ ءَ پہ چار بلوچ زھگ ءِ سر ءَ / کَے میاربار اِنت؟+تامر

میارجلّ ھالرسانی بُنجاہ ءِ ھالانی  رِد ءَ؛ اے گپ ءِ باور کنگ کہ چار اوبال ءُ بے گناھیں چُکّ بس پہ یک مردمے ءِ بے سمائی ءُ بے پروائی ءِ سوَب ءَ ھاکانی آوار ءَ چیر ترّ اِتگ اَنت، کمّے پہ مارا بھمانگی ءُ بے باوری گپّے اَت آ ھم ماں اُستانے ءَ کہ بلوچستان ئِے، مردمی شاھگان کاری ءِ ھساب ءَ جَھل تریں رِد ءَ اِنت.

چہ اُود ءَ کہ اولی بر ءَ اے بنگپ ھم میارجلّ ھالرسانی بُنجاہ ءِ دست ءَ گزارش کنگ بوتگ، وتی اُگدھیں زانتگ تاں ناگتال ءِ جاگاہ ءَ بہ رویں چہ پردگ ءِ پُشت ءِ راستیانی  بابت ءَ جُست ءُ پُرس بکنیں کہ دمگی ءُ سرکپت ءِ بُندری گندوکاں اَنچیں راستی وتی زبان ءَ درشان کُت کہ باید اِنت چہ ھچ کس ءَ چیر دیگ مہ بنت.

اِے گزارش ءِ رِد ءَ، ماں اِے پڑ ءَ آمیدگس ءَ راہ ءُ شھرسازی میاربار زانتگ اَت بلے آیا نباید اِے گپ ھم دلگوش گْور کنگ بہ بیت کہ چرے ناگتال جاہ ءَ نزیکّ تریں نادْراھجاہ، امام اَلی چابھار گوں دو اَدار ءِ گستائی ءَ اِنت دانکہ گیشتر اِنت کہ اورژانس ئِے ھم چُنت روچ پیش وتی بالگرد چہ دست ءَ داتگ.

یا باید اِے اَھمیں جیڑہ  ھم دلگوش گْور دیگ بہ بیت کہ پرچا ماں اِے ناگتال ءَ کہ کمکی نیروانی ساڑی بیگ چوش کہ آس شانی ءِ اُود ءَ بیگ مھم اِنت، چرے اُرگان ءَ ھچ گْواھی یے گندگ نہ بوت ءُ پہ بیھی سرپدیں نہ بیتیں پرچا نباید اِے مھمیں سازمان ماں چوشیں ناگتالے ءَ کہ ھر مردمے ءِ اُگدہ  ماں آئی ءَ ساجو بیگ ءُ ناگتال دیستگینانی کمک کنگ اِنت،ماں اود ءَ ساڑی بیگی اِنت.

رجانک : جنید بلوچ