جامعه ای که در آن موسیقی در جریان نباشد متروکه است
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل، موسیقی بخش جدا نشدنی و ارزشمند از زندگی مردم بلوچ است و بلوچستان موسیقی منحصر به فرد و خاصی خود را دارد که در ایران و کل جهان مطرح و حرف برای گفتن دارد. محمد دژکامه یکی از نوازندگان سازهای سنتی و اصیل بلوچی است که این هنر را به صورت حرفه ایی فرا گرفته است. آنچه از منظر نگاه شما میگذرد گفتگوی میارجل با این نوازنده چیره دست بلوچ است که خواندن آن برای همراهان میارجل خالی از لطف نیست.
با محمد دژکامه نوازنده چیره دست بلوچ بیشتر آشنا شویم:
محمد دژکامه، ١٣٧٣/۶/٣١ در ایرانشهر متولد شد. سازهای تخصصی او سروز، تمبورک و هارمونی می باشد.وی موسیقی را از سال ۱۳۹۳ با نواختن هارمونی شروع کرد و سپس در سال ۱۳۹۹ سروز را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب و شروع به نواختن کرد. برای فراگیری موسیقی بلوچی با ساز سروز از محضر اساتیدی چون خداداد شکل زهی،رسول بخش زنگشاهی، غفور زنگشاهی، هیبت مراد دامنی، علی محمد بلوچ، احمد وطن خواه و فقیر محمد شکل زهی بهره جسته است. وی قبل از سروز نواختن ساز تمبورک را برای تقویت ریتم به صورت خودجوش بدون استاد فرا گرفت و اکنون در نوازندگی این سازها فعالیت دارد. وی هم اکنون مشغول بداهه نوازی و آهنگسازی در ژانر موسیقی درمانی (گواتی) بلوچی میباشد. محمد دژکامه به غیر از فعالیت در زمینه نوازندگی به تحقیق و پژوهش در باب موسیقی بلوچی هم علاقه مند است و آغاز فعالیت او در این زمینه به سال ١٣٩۳ برمیگردد یعنی همزمان با نوازندگی، تحقیق و پژوهش را نیز دنبال کرده است. در زمینه پژوهش موسیقی بلوچی با بانو سوگل خجسته برای پروژه کارشناسی ارشد ایشان همکاری کرد و ثمره ی این همکاری پایان نامه ی فوق لیسانس بانو خجسته است که هم اکنون در مرکز کتابخانه ی دانشگاه هنر موجود میباشد. ناگفته نماند محمد دژکامه قبل از همه ی این فعالیت ها ورود به عرصه هنر را با تئاتر آغاز کرد و فعالیت هایی در این زمینه هم به انجام رساند که نام بردن از تک تک آنها در این مجال نمیگنجد پس به فعالیت های موسیقایی او در این جا بسنده میکنیم. محمد دژکامه همچنین نو آوری هایی در زمینه ساخت ساز تخصصی خود (سروز) به انجام رسانده و همچنان دست از تلاش برای به روز کردن این ساز برنمیدارد. وی با سازنده های مختلفی در این خصوص مراوده داشته و هم اکنون با یکی از بهترین سازنده های بلوچستان جناب آقای داریوش صیادی همکاری دارد.او اجراهای متعددی در داخل ایران به انجام رسانده و دغدغه ی همیشگی اش ارتقای فرهنگ و هنر خاکش (بلوچستان) بوده و میباشد.
موسیقی بلوچی باید جایگاه واقعی خود را بدست آورد:
یکی از کارهای در دست اجرای دژکامه ثبت زهیروکها بصورت علمی؛نت نگاری، ضبط و اجرای آنها همراه با سوگل خجسته است و علاوه بر این چند کار تلفیقی موسیقی سنتی ایرانی و بلوچی که توسط استاد محمد علی دلنواز آهنگسازی و ضبط شده است به زودی بصورت ویدیو موزیک در فضای مجازی پخش خواهد شد. تلاش او بر این است که موسیقی بلوچی و سازهای بلوچی جایگاه واقعی خود را در ارکسترهای مطرح ملی و بین المللی بدست بیاورند.
فضا جهت ارائه کار باید برای هنرمندان فراهم شود:
این هنرمند بلوچ وضعیت فرهنگی و هنری بلوچستان را هم خوب و هم بد میداند.خوب به این دلیل که هنرمندان با تمام سختی ها و مشقت هایی که در جغرافیای بلوچستان وجود دارد اعم از مشکلات اقتصادی،ضعف های فرهنگی،عدم درک از آثار فاخر هنرمندان و غیره تلاش میکنند،میراث را حفظ کنند و یک لحظه هم متوقف نمیشوند. بد به این دلیل که هنرمندان طی این سالیان بی سرپرست بوده اند،هیچ سیستم دولتی به اندازه ای که باید به اساتید کمک نکرده است، او میگوید:بحث من فقط کمک مالی نیست اینکه فضا برای هنرمندان جهت ارائه کار،فروش بلیط،آموزش این هنر به هنردوستان و هنرآموزان مهیا باشد که متاسفانه نیست. دژکامه راههای تقویت هنر در بلوچستان را اول مطالعه و بعد عمل میداند و خاطر نشان میکند:همگام پیش بردن این دو مورد در کنار هم آینده روشنی را برای بلوچستان خواهد ساخت.
نداشتن مکان مناسب جهت یادگیری مشکل بزرگ نوازندگان است:
این نوازنده چیره دست وضعیت بد اقتصاد جامعه ما و عدم پشتیبانی سیستم های مربوطه و مهمترین آن خود هنرمندان را مشکلات جامعه بلوچستان می داند و می افزاید هنرمندان باید آنقدر قوی کار کنند و سواد خود را بالا ببرند تا بتوانند فراتر از مرزها کار و تدریس کنند،کنسرت بدهند و دهها کار دیگر، دژکامه بر این عقیده است که خود هنرمند میتواند اشتغال زایی کند،کار تولید کند و خود با علم و عمل قوی سبب درآمدزایی باشد. او مشکل دیگر برای یک نوازنده را نداشتن مکانی جهت یادگیری و آموزش می داند و میگوید:در جایی که زندگی میکنم هیچ مدرسه موسیقی و هیچ رشته ی تحصیلی در مورد موسیقی وجود ندارد،موزیسین های ما چطور میتوانند خود را رشد دهند؟ همه توان سفر به جاهای دیگر جهت تحصیل و یا یادگیری را ندارند. دژکامه مهم ترین وظیفه هنرمندان نسبت به مردم را پروراندن روح و تفکر بوسیله کارهای فاخر و پر محتوایی که تولید میکنند می داند و عنوان میکند: نقش مردم در اینکه هنرمندان چه چیزهایی را تولید کنند بسیار نقش به سزاییست، اینکه درک و استاندارد خود را با تحقیق با گوش دادن به کارهای خوب بالا ببرند و همین انتظار را از هنرمندان جامعه خود داشته باشند. دژکامه می افزاید:هنرمندان اساتید را فراموش نکنند،از آنها یاد بگیرند،و در صدد پیشرفت و آگاهی بیشتر باشند خود را در قید و بند نکنند و برای یادگیری از هیچ راهی دریغ نکنند.
جامعه ای که در آن موسیقی در جریان نباشد متروکه ای بیش نیست:
دژکامه در مورد اهمیت موسیقی چنین میگوید:موسیقی یک زبان جهانیست و شعار آن نیز صلح،دوستی و انسانیت می باشد،جامعه ای که در آن موسیقی در جریان نباشد متروکه ای بیش نخواهد شد پس باید به نوازندگان اهمیت داد ،همچنین موزیسین ها هم باید تلاش خود را برای تولید محتوای درست بکنند. این هنرمند بلوچ خاطر نشان میکند:اولین مشوق من برادر بزرگترم بوده است هر چند که پدر گرامی من نیز خود چندین سال کار تئاتر و بازیگری کرده است و در حال حاضر سه نفر از اعضای خانواده ی ما به موسیقی روی آوردند و نوازندگی میکنند. محمد دژکامه در پایان میگوید: به عنوان عضوکوچکی از جامعه هنری به هنرمندان توصیه میکنم بیکار ننشینید و منتظر کمک نباشید،ریسک کنید،تلاش کنید،اهدافتان را اولویت قرار بدهید،غیر ممکن است نتیجه نگیرید.
گزارش از:شیدا حسن زهی
نظرات کاربران