دُکّانُک+ رجانک

یک روچے منی چَم یک جَنین آدمے ءَ کپت اَنت کہ یک کسانیں چُکّے ءَ گوں شھماتاں جَنَگ ءَ اَت ءُ اِنگو وت ھم گْریوگ اَت زانَگ بوت کہ اِے مات ءُ چُک اِت اَنت ۔ من دیم ءَ کنزّ اِت ءُ جَنین جُست کُت کہ منی گْوھار اِے گْونڈو ءَ پرچا جَن ئے ؟
درّائنت ئِے ۔ منی برات تو وَ زان ئے کہ ایشی ءِ پت بیران بوتگ ءُ اِے چوروے من مردمانی لوگاں رواں آیانی ایراناں شوداں گُداں شوداں ، ءُ لوگان اش روپاں باز مشکل سر ءَ ایشی ءِ وانَگ ءِ ھرچ ءَ ءُ وتیگ ءُ ایشی ءِ لاپ ءَ در گیجاں بلے اِے کمبھت وانَگ ءَ دیر ءَ روت باریں کُجا رول بیت ءُ وتی گُداں سِلّ کنت !ایشی ءِ مدیر ھرّوچ ایشی ءِ دیر ءَ آیَگ ءِ گِلّو ءَ کنت پمیشکا من ایشی ءَ جَنَگ ءَ یاں کہ بِلّے وتی وھد ءِ سر ءَ وانَگ ءَ بُروت ؟
من مات ءُ چُک کمّے سرپد ءُ کمّے دلبڈی دات اَنت ءُ وتی راہ گپت ءُ شُتاں ; یک روچے من ماھَلّو مَیداں بار ءَ شتاں بزانکہ سبزی منڈی ءَ کہ لوگ ءِ واست ءَ تازھیں سبزی زیراں کہ منی چَم ھما گْونڈو ءَ کپت اَنت ۔ من چے گنداں کہ ھمّال کِریٹاں چست کن اَنت ھمے کریٹ یا گونیانی تہ ءَ چہ دانگے دو دانَگ بٹاٹُک یا چَماٹُک یا دگہ سبزی یے کپ اِیت اِے چِن اِیت ءُ کُٹّ ءَ کنت ۔ من گْونڈو ءَ چارگ ءَ اتاں کہ چاراں باریں چے کنت ! داں کُٹ ئِے پُرّ بوت ءُ یک دُکّانے ءِ دیم ءَ شُت ءُ نشت ءُ توار جَنَگ ءَ لگّ اِت ۔ آئی ءِ گُد ھاک ءَ مین اِت اَنت دیم ئِے ھید اَت  چُش بہ گْوش کہ مزنیں دکّان ءِ دیم ءَ دُکّانُکے پَچ ئِے کُتگ اَت ۔ گْونڈو توار جَنَگ ءَ اَت کہ مزنیں دُکّان ءِ واھُند آئی ءِ گْور ءَ آتک ءُ آئی ءِ سبزیاں لگتے جَت  ئِے ءُ آئی ءِ سبزی شنگ اِت اَنت ءُ دکّاندار ءَ گْونڈو ھَکّل دات کہ چِد ءَ چه بُرو ۔ بَچَک ءَ وتی سبزی چِت ءُ یکجاہ کُت اَنت ءُ دگہ دُکّانے ءِ دیم ءَ شُت ءُ نشت ءُ توار جَنَگ ءَ لگ اِت ۔ اِے دُکّاندار ءَ  ھچ نہ گْوشت ءُ داں ایشی ءِ سبزی ھلاس بوت اَنت کہ کَمُّک اِت اَنت ءُ چَہ اود ءَ رھادگ بوت ۔ من پریشان بوتاں کہ آسَر ھبر چے اِنت !؟
من گْونڈو ءِ پُشت ءَ رھادگ بوتاں کہ چاراں باریں اِے بَچَک چے کنت ! من چار اِت بَچَک یک گُد بھا کنوکے ءِ دُکّان ءَ پُترت ءُ زرّ ئِے دات اَنت ءُ وتی کیپ ئِے زرت ءُ  وانَگجاہ ءَ رھادگ بوت ۔ من آئی ءِ پُشت ءَ رھادگ بوتاں ۔ اِے وھدی کہ بَچَک وانَگجاہ ءَ رس اِت یک پُرّیں ساھتے ءَ پَشت کپتگ اَت ۔ دیر ءَ آیَگ ءِ سَوَب ءَ مُدیر بَچَک ءَ گوں لَٹّ ءَ جَنَگ لَگّ اِت ۔ من ءَ بَچَک بَزّگ بوت من دیم ءَ شُت ءُ مُدیر یاکہ ماسٹر ءِ دست گپت کہ اِے رند ءَ پَھِل ئِے بہ کن کہ چوروے بَزّگ اِنت ۔ مدیر ءَ گْوشت واجہ من ھم زاناں کہ چوروے بلے یک روچے نہ اِنت اِے ھرّوچ یک ساھتے دیر ءَ کَیت ءُ ھرّوچ منی دست ءَ لَٹّ وارت ۔ ھمے ھبر من ایشی ءِ مات ءَ ھم گْوشتگ ;
من آئی ءِ گوشی ءِ لمبر گپت ءُ چَہ اود ءَ رھادگ بوتاں ۔ لوگ ءَ اتکاں من ءَ یاد اَتک کہ من وتی سبزی مَیداں بار ءَ شَمُشتگ اَنت ۔۔۔
زاھریں گپّے مرچی پد ءَ بَچَک ءَ الّم ءَ مات ءِ دست ءَ  لَٹّ وارتگ اَت ۔ آ سرجمیں شپ ءَ ھمے بَچَک ءِ پکر ءُ ھیالاں  منی سر ءَ درد کُت ۔ سُھب ءَ نماز ونت ءُ چاھے وارت ءُ دیموں کُت پہ مَیداں بار ءَ کہ زِیک من وتی سبزی بیھال کُتگ اِت اَنت ۔۔۔
من مدیر ءَ زنگے جَت کہ تو مھربانی یے بہ کن  مَیداں بار ءَ بیا اِے بَچَک ءَ بچار کہ ھرّوچ چی ءَ دیر ءَ کَیت ءُ مَیداں بار ءَ چے کنت ؟ مُدیر ءَ ھَو ءِ پَسّو دات ۔ من بَچَک ءِ مات ءِ گْور ءَ شُت ءُ آئی ءِ مات ھم زرت ءُ گْوشت کہ بیا بہ چار تئی چُک پرچا دیر ءَ وانَگجاہ ءَ روت  ۔ ما دوئیں مَیداں بار ءِ نیمگ ءَ رھادگ بوتیں بَچَک ءِ مات راہ ءَ ھمے گْوشان اَت کہ مرچی من اِے بَچَک ءَ نَیلاں ایشی ءِ بھراں دَیاں کہ وانَگ ءَ نہ روت ; مرچی من ایشی ءِ نگن ءَ کولُکے پر کناں  ۔۔۔
ما کہ مَیداں بار ءَ آتکیں مدیر چَہ مارا پیسر آتکگ اَت ءُ مئے وداریگ اَت ۔ من دوئیناں گْوشت کہ انّی بَچَک ءِ کار ءَ کار مہ دار اِت چاریں باریں چے کنت ؟
بَچَک وھدے کہ اتک یکبرے چاگرد ءَ چَمشانکے جَت ءُ پد ءَ ھما پیشی وڑ ءَ دانَگ دانَگ ءَ بٹاٹک ءُ چماٹک ءُ ایدگہ بازیں سبزی یے یکجاہ کت اَنت ءُ وتی دُکّانُک ئِے پَچ کُت ۔ مرچی ھم بَچَک ءَ زا ءُ تیلانک وارت بلے ھیمات ئِے وَیل نہ دات ۔ داں سبزی بھا ئِے کُت اَنت ءُ رھادگ بوت پہ گُد بھاکنوک ءِ نیمگ ءَ ما آئی ءِ رند ءَ بوتیں اناگت ءَ من دیست کہ بَچَک ءِ مات ءَ زار ءُ کتار گْریوگ ئِے بنا کُت ۔ آ یک ماتے اَت آئی ءِ گْریوگ گْوش ئے گُٹّ ءَ پَسّ اِتگ اَت ۔ من بَچَک ءِ مدیر ءِ نیمگ ءَ چار اِت کہ مُدیر ھم گْریوگ ءَ اَت ءُ آئی ءِ ارس دارگ نہ بَیَگ ءَ اِت اَنت ۔ من اِے دوئینانی گْریوگ ءِ وڑ اَنچُش مار اِت کہ گْوش ئے دوئیناں ھمے مار اِتگ اَت کہ آیاں اِے چُکّے جَنَگ ءَ سَکّیں زوراکی یے کتگ اَت !
آئی ءِ مات گْریوان بوت ءُ وتی لوگ ءَ رھادگ بوت ءُ مدیر گْریوان ءَ وانَگجاہ ءَ رھادگ بوت ۔
من ھمے دُکّان ءِ نزّیک بوتان ءُ دُکاندار ءَ چَہ بَچَک ءَ زرّ دست گپت اَنت ءُ آئی ءِ وانَگ ءِ کِیپ ءُ یک جنینی گُدے آئی ءَ دات ءُ گْوشت ئِے ۔ منی چُک مرچی اِے گُد ءِ زرّ سرجم بوتگ اَنت اِے وتی گُد ءَ  بر گوں ۔۔۔۔۔
بَچَک ءَ ھمے گُد کِیپ ءِ تہ ءَ کُت ءُ کیپ ئِے کوپگ ءَ دْراتک ءُ چَہ دُکّان ءَ دَراتک ءُ دیم ئِے کُت پہ وانَگجاہ ءَ ۔ آ تچکے ءَ وانَگجاہ ءَ شُت مرچی ھم آ یک ساھتے پَش کپتگ اَت ۔ آئی ءَ کیپ وانَگ ٹیبل ءِ سر ءَ ایر کُت ءُ پہ لَٹ ورگ ءَ تیار بوت ءُ دوئیں دست ئِے مدیر ءِ نیمگ ءَ پہ لٹّانی ورگ ءَ تچک کُت اَنت ۔۔۔۔
مُدیر چَہ وتی جاہ ءَ پاد اتک ءُ بَچَک ءِ گْور ءَ اتک ءُ بَچَک ئِے بَگَل کُت ءُ ھمے وڑ ءَ گْریوگ ئِے بنا کُت کہ سرجمیں چُک گْریوگ ءَ لگّ اِت اَنت ۔ چاگرد گمناک بوت منی ھم ارس دارگ نہ بوت اَنت بلے من ھیمات کُت ءُ دیم ءَ کنزّ اِت ءُ مُدیر ءِ سھڑینَگ ءَ لگّ اتاں ۔ مدیر ءِ سھڑینَگ ءَ رند چاگرد سرد ءُ ھاموش بوت گڑا من بَچک ءِ دست گپت ءُ جست کُت ۔ اِے گُد کہ تو کیپ ءِ تہ ءَ کتگ پہ کے ءَ زرتگ ؟
بَچَک ءَ دیم منی نیمگ ءَ کُت ءُ درّائینت ئِے ۔ ناکو منی مات زردارانی لوگ ءَ کار کنت بلے آئی ءِ گُد دِرتگین اَنت پَچ پَچّی اَنت آئی ءِ بالاد ءِ چیر دَیَگ ءَ بے سوب اَنت شما وت منی امّا ءِ گُد دِیستگ اَنت چتور اَنت ؟
پَمیشکا من ءَ چوش وش نہ بوت کہ منی مات گوں دِرتگیں گُداں کار ءَ بُروت پمیشکا من میدان بار ءَ شُت ءُ سبزی چِت ءُ بھا کت کہ وتی مات ءِ واست ءَ جوڑی یے گُد بہ زیراں ۔۔۔
من درّائینت ۔ تو نی اِے گُد ءَ بَر ئے وتی مات ئِے دے ئے ؟
انّاں ! بَچَک ءَ گْوشت ۔ چَہ وانگجاہ ءَ موکَل کہ بیت من تچک ءَ گُدّوچ ءِ گْور ءَ رواں اِے گُد ءَ دوچگ ءَ دیاں ءُ کم کم ءَ آئی ءِ زرّاں یکجاہ کنان ءُ دیان ءُ نی گُد ءَ پہ وتی بھشتیں مات ءَ براں ۔۔۔
چَہ گْونڈو ءِ گپّاں منیگ ءُ مدیر ءِ چم پد ءَ ارس بوت اَنت ۔ ایشی ءِ بزانت ایش اَت کہ اِے بَچَک چِیزّے روچ اَنگت میداں بار ءِ مردمانی شھمات ءُ تیلانکاں بُوارت ! ءُ یک رندے پد ءَ سبزی ءِ دُکّانُکے پَچ بکنت ؟
اِے بزگر ءُ نیزگارانی چُک داں کدیگ ءَ شھمات ءُ تیلانکاں بُوَر اَنت !؟http://mayarjal.ir