یادداشت| به یاد شادروان حمید الله سردارزهی

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی میار جل؛ عبدالوهاب شهلی‌بر فعال اجتماعی در یادداشتی نوشت: ضایعه درگذشت یکی از شخصیت‌های آگاه و تأثیرگذار بلوچستان را به خاندان سردارزهی و سعیدی و مردم دشتیاری و بلوچ تسلیت می‌گویم. آخرین دیدارم با شادروان حمیدالله سردارزهی حدود هفت ماه پیش در خانه‌اش در چابهار بود که به اتفاق رفیقی برای چند ساعتی میهمانش شده بودیم و تا پاسی از شب از هر دری سخن گفتیم. در بحث توسعه بلوچستان، از ضرورتِ تحولات و نوسازی سازمان اجتماعی سخن گفتم که هم داستان بودند و می‌گفتند راه اصلی همینه که کل جهان توسعه یافته به سمت آن رفته است اما واقعیت ها و محدودیت های جامعه، عموما ما را مشغول اموراتی دیگر کرده است. 

شادروان سردارزهی که انسانی خاص، صلح طلب، فرهیخته، دغدغه‌مند و اهل فرهنگ و ادبیات بودند اندیشه‌های جهان مدرن را به خوبی می‌شناختند و معتقد به ضرورت مشارکتی شدن توسعه بودند و در بحث توسعه سواحل مکوران همیشه می پرسیدند مگر توسعه سواحل مکوران بدون انسان مکورانی ممکن است؟ در نشستی که در اسفند ۱۳۹۵ در انجمن جامعه شناسی ایران برگزار کردم از طریق شبکه های اجتماعی باخبر شده بودند که با توجه به دغدغه مندی که داشتند حضور یافتند و در بخش گفتگو از ضرورت مشارکت دادن جامعه محلی با شجاعت، منطق و دردمندی خاصی سخن گفتند که اعضا نشست و حضار را به شدت متاثر نمودند.

هر چند که شادروان سردارزهی متاثر از آگاهی های بر آمده از انقلاب و جریان های فکری آن ایام و نیز تحصیلات عالی آکادمیک شان ورودی به اندیشه ها و جریان های مدرن داشتند اما واقعیت های سیاسی کشور و نیز انتظاراتی که مردم از ایشان، به سبب میراث ریشه دار خانوادگی اش، داشتند به سیاست ورزی سنتی سرداری رسید اما اندیشه و افق دیدشان به مراتب فراتر از چنین سبکی از سیاست ورزی کهن بلوچی بود که در چند سال اخیر رگه‌هایی از آن را بروز دادند.

یاد و خاطره مردان نیک برای همیشه در حافظه جمعی مردم می‌ماند و تلاش آنها برای کاستن از درد و رنج دیگران الگویی برای بهبود زیست اجتماعی است. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.