مریم بهار: فرهنگ برای بلوچ ضروری است/ دولت رئیسی به فرهنگ بلوچستان توجه کند

مریم بهار در پاسخ به سوالی درباره ریاست جمهوری روحانی و ارزیابی اش از عملکرد وی درباره بلوچستان طی هشت سال گذشته، به پایگاه اطلاع رسانی میارجل گفت: به نظرم بهتر است در مورد دولت روحانی اصلاً صحبتی نکنیم اما با توجه به اینکه دولت جدید، یعنی دولت آقای رئیسی یک دولت مردمی است امید داریم به قول های شان جامه عمل بپوشانند و برای مثال در حوزه مدارس کار روی زمین مانده را انجام دهند، به حاشیه شهرها برسند و نگذارند خانه‌های مردم تخریب شود.

وی که در زمینه حمایت از حقوق حیوانات نیز فعال است، با اشاره به اینکه انسان ها تا به حقوق حیوانات احترام نگذارند به حقوق انسان ها نیز اهمیتی قائل نخواهند شد، ادامه داد: قانونی محکم نیز برای حمایت از حیوانات باید گذاشته شوند، این همه فعالان محیط زیست در حال کار هستند پس باید قانونی گذاشته شود که شهرداری این همه حیوان زبان بسته را نکشد در حالی که هنوز می بینیم چقدر حیوانات را با اسید و با انواع کارها قتل عام می کنند.

این فعال فرهنگی و مدنی افزود: مدارسی که در روستاها است وحشتناک هستند و با این اوضاع کرونا که الان اکثر بچه ها گوشی ندارند و بچه ها بعضاً مجبورند در روستاهای دیگر درس بخوانند و تعداد کثیری از مثلاً سه پایه در یک کلاس هستند، باید به این اوضاع رسیدگی شود، شاید باورتان نشود برخی از کلاس ها با سه پایه، کودکان توسط یک سرباز معلم تدریس می شوند و آن معلم نیز که درس می دهد قطعاً خسته می شود، آخر با این اوضاع انتظار پیشرفت هم باید داشت.

بهار در ادامه اظهار داشت: در ارتباط با ارشاد و کتابخانه ها نیز باید بگویم که ما در روستاها کتابخانه نداریم، بیشتر بچه‌های ما دوست دارند با کتاب خو بگیرند و الان هم در منطقه نگور یا کنارک خیلی از دختران را می شناسم که از آنجا به شهر می‌آیند برای اینکه یک شعر بخوانند اما آن جایگاه به آنها داده نمی شود که این بچه ها لااقل برای یک بار بیایند پای میکروفون و یک شعر بخوانند و با اهل ادب نشست و برخاست کنند.

وی توضیح داد: دختر بلوچ که محدودیت‌های زیادی دارد در روستاها می بینیم که هیچ مزایایی ندارند و من الان انتظار دارم که آقای رئیسی حداقل فرهنگ ارشاد ما را یک تکان اساسی بدهد، ما هنرمندان زیادی مانند یادگارزاده داریم که واقعاً می‌توانند هم تراز هنرمندان دیگر ایرانی و حتی بالاتر کار کنند و کارهای زیبایی برای شهر انجام بدهند و توجه داشته باشید که دختر بلوچ به عنوان یک اهل قلم هیچ کلاسی برایش تشکیل نمی شود و ما در منطقه مان اصلاً کلاس های بازیگری نداریم.

این فعال بلوچ افزود: ما انتظار داریم که آن کلاسی که قرار است برای مثال در تهران برای بچه ها گذاشته شود، برای بچه های محروم این منطقه نیز برایش انجام شود.

وی با اشاره به اینکه مردم بلوچ آنقدر سختی کشیده اند که اکنون حتی با یک روده و کله ماهی نیز این خودشان را سیر می‌کنند، توضیح داد: ما در حال تلاش برای حفظ آثار در این منطقه هستیم در حالی که کودکان ما به خاطر یک مداد و خودکار از تحصیل باز می مانند، همین روستایی ها نیز انتظار ندارد که بروند درس بخوانند و کتابخانه‌ای داشته باشند، خیلی‌ها از دهیاران و شوراهای روستاهای محروم با من تماس می‌گیرند که بیایید برای روستای ما کتابخانه بزنید تا کودکان ما نیز کتابخانه داشته باشند اما مگر بدون همکاری دولت ممکن است.

بهار با اشاره به اینکه فرهنگ برای بلوچ از نان شب واجب تر است، افزود: دخترانی هستند که می خواهند برای تحصیل به روستاهای دیگر بروند اما آیا آن روستا حداقل نباید یک خوابگاه برای دختران داشته باشد، مدیر مدرسه می گوید خاله بهار ما سرویس نداریم که دانش‌آموزان را از روستای دیگر بیاورد و آنها باید سوزن دوزی و کارهای دیگر کنند تا خودشان هزینه رفت و آمدشان را جور کنند و بتوانند به این شکل به روستای همجوار بروند و درس بخوانند، واقعاً آیا نباید دولت به این بچه های محروم سرویس مدرسه بدهد تا آنها بتوانند درس بخوانند و در آینده برای خودشان کسی شوند.