یادداشت جالبی درباره خرما در بلوچستان

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ در کپشن این پست نوشته شده  است: مثلی کوتاه متشکل از دو کلمه اما بسیار پر معنا همراه با مفهومی عمیق که به دنبال خود تفسیر ها دارد بواسطه فلسفه شکل گیری آن !
معنی ساده آن میشود ؛ نخل و فرزند
(بچ همان فرزند یا بچه است)
یعنی نخل و فرزند هر دو ارزشمند هستند و نخل در زندگی بلوچ مانند اولاد میراثی گرانبها هست که ارزش ان صرفاً بلحاظ مادیات نیست
نخل یا همان مچ یا مُک که اسم این سرزمین نیز برگرفته از همین موضوع به نام مکران میباشد
در فرهنگ بلوچ مردمان نخل ، نماد سربلندی ، سرسبزی ، نشاط و طراوت ، برکت و منفعت ، نعمت و رحمت الهی و نماینده پرشکوه و با عظمت طبیعت در این اقلیم و جغرافیای مشترک با مردم بلوچ هست
در واقع این تعلق مشترک به یک منطقه داشتن ، سرنوشت هر دو را بهم گره زده
مردمانی که در طول تاریخ اهمیت نخل را درک کرده اند و آنرا مانند اولاد خویش مراقبت نموده ، کاشته اند و پرورش داده اند و بهره ها از ان گرفته اند و به همان نسبت که اقتصاد این مردمان به نخل وابسته بوده ، نخلستان ها نیز بواسطه همین نیاز ایجاد شده اند طوریکه این دیار را سرزمین نخل ها خطاب می کرده اند.
نخل از زمانی چه نهال و پاجوش کوچکی هست و از تنه نخل مادر جدا شده و کاشته میشود تا به بلوغ برسد و به بار بنشیند و محصول پر باری بدهد نیازمند انجام عملیاتی در مراحل مختلف کاشت داشت و برداشت بر روی خود میباشد و حقیقتا در بین همه درختان و گیاهان ، سخت ترین و پر زحمت ترین است برای نگهداری و همینطور پر برکت ترین آنها
و این خصوصیات باعث شده تا نخل را با اولاد یکی بدانند که هم زحمت نگهداری دارد و هم برکت زندگی است
و برای همین است که واحد شمارش ان نفر هست بعضاً در حد جایگاه یک انسان نخل توانسته نقش ایفا کند
نخل ها علاوه بر محصول منفعت های بیشماری برای انسان ها دارند از سایه گرفته تا ساخت لوازم و ابزار آلات مورد نیاز در یک زندگی معمول و نخل ها حتی بعد مرگ شان نیز بکار می آیند تنه هایشان را برای ساخت سرپناه و سقف منازل بکار میبرند و اینچنین نخل برای همیشه همراه این مردم است