نخبگان بلوچ در شرایط فعلی بعد از تحصیل مهاجرت نکنند/بلوچستان به نخبگان توانمند نیاز دارد
پایگاه اطلاع رسانی میارجل در ادامه بولتون خبری خود برای معرفی افراد شاخص ، فعالان سیاسی، فرهنگی ،اجتماعی، ورزشکاران بلوچستان گفت و گویی با عبدالقادر بلوچ فعال فرهنگی و مروج کتاب بلوچ ترتیب داده است.
خودتان را کامل برای مخاطبان ما معرفی کنید.
عبدالقادر بلوچ از روستای وشنام دری از توابع شهرستان چابهار هستم؛ یک سال است که اقدام به تاسیس کتابخانهای در روستای وشنام دری از توابع شهرستان چابهار کردهام و به ترویج فرهنگ کتابخوانی در بین مردم به ویژه کودکان مشغول هستم.
از چگونگی آغاز فعالیت خودتان و سختیهای راه برای ایجاد کتابخانه وشنام دری برای مخاطبان ما بفرمایید.
از کودکی علاقه بسیار زیادی به کارهای فرهنگی و امور آموزشی داشتم ولی متاسفانه در روستا به دلیل نبود امکانات آموزشی و فرهنگی بارها و بارها شاهد ترک تحصیل دانش آموزان در مقاطع تحصیلی مختلف بخصوص دبیرستان بودم صدها دانش آموز با وجود بهره مندی از ضریب هوشی بسیار بالا، به دلیل نداشتن برنامه آموزشی مدون و اصولی، نداشتن مشاور تحصیلی و به دلیل سست بودن در پایه های قبلی(ابتدایی و راهنمایی) در مقطع دبیرستان دچار مشکلات عدیده آموزشی می شدند و نه تنها از شرکت در کنکور نا امید می شدند بلکه حتی از گرفتن دیپلم سر باز می زدند فقدان کتابهای کمک اموزشی و بسته بودن افق دید و ذهن این کودکان باعث می شد که این ناامیدی و ترک تحصیل برای دختران حتی در سنین پایین تر و مقطع دبستان اتفاق بیفتد این مسایل مرا بسیار آزار می داد و آرام و قرار را از من گرفته بود تا اینکه یک روز تصمیم گرفتم کمر همت ببندم ، دست به کار شوم و به این رنج پایان دهم اما نمی دانستم از کجا باید شروع کنم ساعت ها فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که وجود یک کتابخانه کامل در روستا، شاید بتواند تا حد زیادی این مشکل را حل کند.
کارم را با مراجعه به دهیار و شوراها برای گرفتن کمک مالی آغاز کردم ولی آن ها در پاسخ به من گفتند: " بودجه ای نداریم" شروع به نامه نگاری کردم از بخشداری گرفته تا اداره فرهنگ و ارشاد ، فرمانداری ، منطقه آزاد چابهار تا وزارت فرهنگ و ارشاد حدود شش ماه مرتباً نامه نگاری کردم اما انگار نامه هایم در انبوه کاغذبازی های اداری گم می شد و هرگز پاسخی دریافت نکردم پس از آن شروع به مراجعه حضوری کردم به هرکدام از این ارگان ها پنج شش بار مراجعه کردم ولی خبری از توجه و پاسخگویی نبود برای گرفتن کمک به سمت موسسه های خیریه درون استانی رفتم ولی باز هم هیچ.
تمام موجودی حسابم پنجاه هزار تومان بود با همان چند کتاب داستان خریدم و کارم را زیر درختان روستا شروع کردم اتاق کوچک و فرسوده ای بود که قبلا مخابرات روستا بود و خراب و بی استفاده مانده بود با کمک دوستان نزدیکم مقداری پول جمع آوری کردم و خرج تعمیر سقف و رنگ آمیزی کردم. شروع به انعکاس اهدافم در فضای مجازی کردم و از مردم کمک خواستم.نویسنده ای صد هزار تومان به ما کمک کرد یک موکت خریدم و عملاً کتابخانه را افتتاح کردم. حالا باید شروع به اموزش و فرهنگ سازی می کردم که به مراتب سخت تر از تأسیس کتابخانه بود با کودکان و تشویق آنها به کتابخوانی کم کم بعضی از بزرگترها هم به خواندن کتاب ترغیب می شدند با وجود تأهل و درآمد پایین تمام وقتم را بر روی کتابخانه متمرکز کردم از صبح تا شب بر روی تامین مالی از طریق فضای مجازی ، تهیه کتاب و خواندن کتاب برای کودکانی که تا آن وقت با وجود رفتن به مدرسه به دلیل پایین بودن سطح کیفی آموزش حتی قادر به خواندن و نوشتن نبودند می پرداختم به مرور با اکثر نویسندگان کتاب کودک و نوجوان دوست شدم دوستان جدیدم با ارسال کتاب و راهنمایی های با ارزش هم روز به روز به توسعه کتابخانه کمک کردند و هم نور امید را در دل من که گاهی از مطالبه گری بی نتیجه اشک می ریختم روشن کردند.
حالا ما اینجاییم در روستای وشنام دری شاهد کتابخوانی همه روزه بچه ها هستیم داستانهایی که بچه ها نوشتند را میخوانیم بچه هایی که تا یک سال پیش حتی اسم خود را نمی توانستند بنویسند.تازه اول راه هستیم و هنوز هم مسیر بسیار ناهموار و سنگلاخ است هنوز اتاق به همان کوچکی قبل است و با وجود کودکان بسیاری که هر روز به تعدادشان افزوده می شود حتی از قبل هم خیلی کوچکتر بنظر می رسد دلمان روشن است به افقهای جدید به زمانی که با همت و همیاری دوستان و خیرین عزیز صاحب فضای بیشتری شویم و با تهیه ابزار جدید تکنولوژی مثل کامپیوتر و آموزش از راه دور بتوانیم استعدادهای بالقوه این کودکان را بهتر بشناسیم و پرورش دهیم و آرزویم این است که تمامی کودکان اینجا به دانشگاه بروند و هر کدام با کتابخانه عظیمی در روح و ذهن به اینجا برگردند.
سپاسگزارم از توضیحات کامل و جامع شما داستان بسیار جذاب و خواندنی بود ، بریم به سراغ سوالات اصلی ؛ مهم ترین ظرفیتها و پتانسیل های فرهنگی و اجتماعی بلوچستان را در چه میبینید؟
مهمترین پتانسیل بلوچستان هوش و استعداد کودکان،نوجوانان و جوانان بلوچستان است ما در بین این مردم در هر زمینه ای استعدادهای نهفته ای داریم که در صورت پرورش آنها نخبگان و استعدادهای بسیاری خواهیم داشت.
بنظر شما مهمترین آسیب های اجتماعی و فرهنگی بلوچستان درحال حاضر چیست؟
نبود آموزش با کیفیت، بیکاری جوانان، خالی بودن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان و البته پایین بودن سطح معیشت مردم همگی دست به دست هم داده اند و سطح فرهنگی زندگی مردم را کاهش داده است.
راهکارهای اجتماعی و فرهنگی برای رسیدن قوم بلوچ به جایگاه واقعی خود در کشور را در چه میبینید.
توسعه یافتگی هر جامعه ای در درجه اول با بالا رفتن سطح آگاهی مردم اتفاق می افتد ، همانطور که مستحضر هستید نقطه عطف فعالیت های بنده هم همین است ایجاد مراکزی که بتواند سطح سواد مردم علی الخصوص زنان را ارتقا دهد وقتی که ما مادران آگاه داشته باشیم قطعا در تربیت کودکان تاثیر بسزا خواهد داشت و نسلهای بعدی به همین ترتیب فرهیخته تر خواهند بود.
شما مهم ترین وظیفه نخبگان بلوچ در شرایط فعلی فرهنگی و اجتماعی بلوچستان را در چه می بینید؟
در شرایط فعلی نخبگان بلوچ بعد از تحصیل مهاجرت نکنند و به منطقه خود برگردند ، دست به دست مردم بدهند و به آبادانی منطقه خودشان همت کنند هرچند من بهتر از هر کسی می دانم که چقدر این کار مشکل است و چه موانعی وجود دارد و چه اندازه ایثار و دلسوزی می طلبد.
نقش کار رسانه ای در کمک و پیشرفت بلوچستان را چگونه می بینید؟
خیلی زیاد ، هنوز در کشور کسانی وجود دارند که نه تنها به استان ما سفر نکرده اند بلکه حتی باور نمیکنند که سطح معیشت مردم در برخی نقاط به این اندازه پایین باشد بنده عملا با انعکاس مشکلات منطقه و اهدافم در فضای مجازی توانستم نظر افراد فرهیخته ای را به این موضوع جلب کرده و از یاری و حمایت آنها برخوردار شوم و چه بسا بی پشتیبانی آنها عملا نمی شد کاری از پیش برد.
درحال حاضر بالاترین نقاط قوت و ضعف را در حوزه بلوچستان به عنوان یک نخبه بلوچ در چه می بینید؟
نقاط قوت این است که در بلوچستان هنوز کسانی هستند که واقعا با عشق و علاقه برای تغییرات فرهنگی تلاش می کنند و نقاط ضعف عدم همکاری مردم و مسولین برای ایجاد مراکز فرهنگی و دید بسته برخی خانواده ها در عضویت بچه ها به اینگونه کانونها و متاسفانه مقاومت در برابر تغییرات فرهنگی است.
دوست دارید بلوچستان ۲۰ سال آینده چگونه باشد؟
آرزوی من این است که بیست سال دیگر کیفیت زندگی مردم بلوچستان حداقل همانند سطح متوسط زندگی کلان شهر های دیگر کشور باشد و نه تنها در هر منطقه کوچک دبستان و دبیرستان مجزا احداث شده باشد بلکه مراکز آموزشی و فرهنگی دیگر مثل دانشگاه ، کتابخانه ، گالری هنری ، سینما و... ساخته شده باشد و با مدیریت کودکان اکنون که ان شاء الله تا آنوقت مدیران قابلی شده اند اداره شود.
از نظر شما چگونه می توان به این چشم اندازها رسید؟
با سرمایه گذاری روی کودکان امروز ، مادران و پدران فردا ، تلاش پیگیر و شبانه روزی ، انتخاب افراد شایسته برای کرسیهایی که نقش کلیدی در احقاق حقوق این مردم دارند.
نقش مردم بلوچستان برای رسیدن به این پیشرفت ها چیست؟
در جایی که متاسفانه بودجه هایی که حق مسلم این منطقه است به منطقه اختصاص نمی یابد،وظیفه خود مردم است که همیاری کنند و گره از مشکلات خود باز کنند. خیرینی که معمولا برای کارهای فرهنگی اینجا حمایت می کنند از خارج از استان هستند ، اگر مردم بومی کمی بر روی پتانسیل های فرهنگی اینجا تمرکز کنند مطمین باشند که در چند سال آتی رونق فرهنگی منطقه رونق اقتصادی هم برای خود آنها در پی خواهد داشت.
چنانچه در پایان نکته یا حرف خاصی دارید بفرمایید.
ممنونم از شما برای دعوتتان و از تمام نویسندگان، نخبگان و افراد فرهنگی که در این مدت بنده را یاری کردند کمال تشکر و قدردانی را دارم و به امید آبادی تمامی روستاهای کشور و به امید رشد و آگاهی تمامی کودکان سرزمین مان .
*گفت و گو از کاظم درازهی
نظرات کاربران