مولوی نهنگی: نعمت های بی بدیلی در سواحل مکران داریم/ تا زمانی که جوامع محلی ما توانمند نشوند، توسعه

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ مولوی یونس نهنگی جزو معتمدان شهرستان کنارک است که به شدت فعالیت هایش بر منطقه تاثیرگذار بوده است، او در زمینه های اقتصادی نظرات خوبی را ارائه می کند و به شدت پیگیر امورات مردم است تا بتواند بلوچستان زیبا را آباد کند.

در ادامه متن گفتگوی کامل میارجل با این فعال بلوچ را خواهید خواند.

با توجه به فعالیت های تان درباره ظرفیت های بلوچستان بگویید؟

ما در بلوچستان دریایی داریم که ارزشمند است، جنوب غرب بلوچستان زرآباد را داریم که اراضی حاصلخیز دارد و سفره های آب زیرزمینی غنی و آن مناظر و صنعت گردشگری ساحل درک که اینها ظرفیت‌های بی بدیلی هستند و اگر زیرساخت های لازم ایجاد شود، قطعاً و یقیناً اقتصاد بلوچستان از این وضعیت خیلی بهتر خواهد شد، جاده دسترسی برای بندر چابهار لازم داریم که یکی از بنادر استراتژیک دنیا است و پروژه کریدور بلوچستان به جنوب که از خوزستان به بلوچستان می رسد، باید به اتمام برسد، این محور ها کمک شایانی خواهند کرد و همه بسته به این است که در منطقه زیرساخت‌های لازم ایجاد شود و باید جوامع محلی توانمند شوند، تا زمانی که جوامع محلی ما توانمند نشوند و به آنها پر و بال و اهمیت ندهیم توسعه معنا نخواهد داشت، باید جوامع محلی را پای کار بیاوریم، آن ها را کمک کنیم تا مشغول بشوند و از این ظرفیت‌ها استفاده ببرند، این ظرفیت های بالقوه را بالفعل در بیاوریم تا مردم برایشان ایجاد ثروت و اشتغال نشود، قطعاً و یقیناً هیچ توسعه ای در سواحل مکران اتفاق نخواهد افتاد؛ پس باید مردم و جوامع محلی توانمند، تشویق و ترغیب شوند، آموزش مهم است، مراکز مهارت های آموزشی تعبیه و ایجاد بشوند، مثلاً در مبحث کشاورزی، صنایع تبدیلی را باید فعال کنیم و برای مثال موزی که از زمین در می آید، تا ساق و برگ و آن محصولی که دارد، همه را می توانیم تبدیل به محصول کنیم، تبدیل به علوفه، خمیر کارتون، کود و همان ساقه اش تبدیل به الکل می شود و قابلیت صادرات نیز دارد، در مورد بازارش نیز به هر حال در منطقه ای هستیم که در ساحل قرار گرفته ایم و کشور عمان نیز نزدیک‌ترین فاصله را با ما دارد، ما مرزهای آبی برای بنادر و مراکز سواحل مکران را داریم، برای مثال مرز آبی در زرآباد سالانه بیش از ۳۰۰ هزار تن از محصولات کشاورزی استان، که همه‌جا از آن تحت عنوان محروم یاد می شود، به هرمزگان جاسک می‌رود! و از آنجا به کشورهای دیگر صادر می شود در حالی که می شود همین بندر شهید رضایی زرآباد که یکی از بنادر پیشرفته جنوب شرق کشور است برای این منظور مورد بهره برداری قرار بگیرد.

چه انتظاری از مسئولان دارید؟

کارهای بسیار خوب در منطقه صورت گرفته است که ما امید، انتظار و توقع داریم که ادامه اش نیز سرعت بگیرد و این زیرساخت ها ایجاد بشود، باید جاده ها ایجاد بشود، جاده‌های مواصلاتی به مرکز، شرق، غرب و شمال کشور و زیرساخت های لازم برای گردشگری در این منطقه که سواحل منحصر به فرد ایران را دارد تکمیل شود تا در این جاده نامناسب اتفاق ناگواری برای کسی نیفتد و همچنین ما توریست ها و گردشگرانی داریم که از خارج از کشور به اینجا می آیند و من در مورد ظرفیت های سواحل مکران هرچه بگویم کم گفتم و اصلاً تمامی ندارد، نعمت های بی بدیلی خداوند در سواحل مکران قرار داده است که ما باید کشف کنیم و من به‌عنوان یک فردی که در این منطقه زندگی می‌کنند وظیفه ام است که بیایم کمک کنم به این منطقه و مردم محروم منطقه که متحول و منقلب شوند و از هر جهت چه از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی این مردم پیشرفت کنند و ان‌شاءلله این توسعه به معنای واقعی کلمه به حول و قوه الهی در اینجا اتفاق خواهد افتاد.

طرحی جامع برای پیشرفت اقتصادی منطقه در نظر دارید؟

در این منطقه ما باید یکسری مطالعه جامع و کامل داشته باشیم تا تحت عنوان طرح پیشنهاد بدهیم اما آنچه که به هر حال بنده به عنوان طرح بتوانم بگویم و به تناسب آن علاقه مندی و آن هنر فردی و توانمندی که افراد دارند برای مثال یکی این است که در مناطق ساحل نشین که بیشتر صیاد هستند و در ۲۰ کیلومتری ساحل مردم ما کشاورزی دارد و به سمت بالاتر با توجه به منابع طبیعی مردم ما دامدار هستند، به نظر من باید این مراکز آموزش های مهارتی در منطقه فعال شود و آن مردمی که در ساحل هستند، نسبت به آن فن و هنر صید و صیادی و امثالهم که دارند ما بیاییم دانش‌بنیان را روی کار بیاوریم تا چه در بخش کشاورزی و صنعت و چه در بخش گردشگری و دیگر بخش ها، با علم و آگاهی جلو برویم.

از فعالیت های خودتان برای جامعه بلوچ به مخاطبان ما بگویید؟

10 سالی می شود که تحت عنوان یک فعال اجتماعی و سیاسی برای امورات مردم پیگیر هستم و من بر حسب تکلیف و آن وظیفه انسانی خود پا به عرصه گذاشته ام و با ارتباط برقرار کردن با مسئولین و مدیران در سطح شهرستان و استان و حتی بعضاً کشور و دعوت آنها در هر بازدید که داشتند، مشکلات عامه مردم در بخش کشاورزی، شیلاتی و ... هرچه نارسایی و کاستی بوده است گفته ام و در خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها نیز انعکاس داده ام، جلساتی نیز در مرکز شهرستان، استان و مرکز کشور داشتم تا این موارد را بیان کنم و خدا را شکر تا آنجایی که توانستم به برکت دعای مردم و حول و قوه و کمک الهی مشکلات بر طرف شده اند، این موضوع نیز برای خودم همیشه احساس خوشحالی و خشنودی داشته است، خیلی از این مشکلات که پیگیری کرده ام رفع شده اند و و این خود یک حس خوبی داشت و همین حس خوب انگیزه‌ای برایم می شد که بیشتر وارد این وادی بشوم و آنچه را که به هر حال در منطقه و شهر مردم و به نفعشان است بیان می کنم که ان‌شاءالله چند صباحی که هستیم، برای جامعه مان مفید واقع شویم.

حرف آخر؟

نام نیکو گر بماند ز آدمی؛ به کزو ماند سرای زرنگار