حصیر بافی یکی از بارزترین هنرهای صنایع دستی در بلوچستان
صنایع دستی مردمان بلوچستان تنوع چشم گیری دارد که قدمت برخی از آنها به چند هزار سال قبل بر می گردد و حتی برخی از این صنایع دستی به ثبت ملی نیز رسیده است .
هنر حصیر بافی پیشینه ای طولانی در استان دارد .
می توان گفت حصیربافی با زندگی مردم بلوچستان پیوندی ناگسستنی دارد چراکه دست رسی به مواد اولیه برای شروع کار ،کار چندان سختی نیست .
بشر برای رفع نیاز های زندگی روزانه خود وادار به پیدا کردن مواد قابل انعطاف برای ساخت ظروف ،فرش های حصیری و... شد .
*بافت بوریا*
می توان گفت بافت بوریا جزئی از قدیمی ترین صنایع دستی ها است .
برخی بقایای به جا مانده از گذشته نشان دهنده این است که نخستین زیر انداز های بشری از نی و گیاهان بوده است .
حصیر بافی دارای پیشینه ای قدیمی در بسیاری از کشور های جهان بوده است .
امروزه در مناطق مختلف کشور عزیزمان ایران نیز می توان به برگ درخت نخل ، ساقه گندم ، نی و ترکه دست یافت .
*مواد اولیه حصیر بافی*
مواد اولیه برای کار حصیر بافی با توجه به فصل رویش گیاهان متفاوت است هر کدام از این الیاف برای پیدا کردن شرایط بافت روش آمادهسازی متفاوتی دارند.
در مناطق جنوبی کشور که خوزستان و سیستان و بلوچستان را در بر می گیرد بیشتر از برگ درختان نخل و ساقهی نیهای باتلاقی و از برخی برگ درختان نخل وحشی استفاده می کنند .
که از آنان می توان به داز اشاره کرد .
*تگرد (فرشی از جنس برگ درختان نخل )*
در زبان بلوچی به فرش بافته شده ای که جنس آن از داز است تگرد می گویند .
داز یا نخل جزئی از درختان بومی ایران و جنوب غربی آسیا است که در گویش بلوچی گیاه نر آن پورک و پایه ماده آن داز نام دارد.
محل رویش این گیاه بیشتر نزدیک به رودخانه ها و بیشه زار های انبوه است از همین رو می توان در مناطق ایرانشهر ،ایرندگان ،سراوان و نیکشهر به این گیاه دست یافت .
. داز یکی از چهار هزار نوع نخل جهان است که خود انواع متفاوتی دارد که مردم آن را از میزان استحکام و نوع برگ گیاه شناسایی می کنند .
میوه درخت داز در شهریور ماه قابل استفاده است که به آن کونل می گویند .
*از برگ هاي داز اشياء و لوازم گوناگوني تهيه مي شود كه عبارتند از:*
پردگ: در گویش بلوچی به پرده پردگ می گویند که دارای بافتی ساده است.
پروند: نوعی کمربند که از آن برای بالا رفتن از نخل استفاده می کنند ،بافت پروند از کنار هم قرار گرفتن چند طناب که از جنس داز است شکل می گیرد.
تیچک : در زمان قدیم از آن برای پاک کردن حبوبات و غلات استفاده می کرده اند بافت آن به صورت ساده است و سطحي مشبك دارد.
روپك: در زبان محلی بلوچستان به جارو روپك می گویند که از کنار هم قرار گرفتن برگ های درخت داز بوجود می آید .
چیلك: طنابی است که از بافته شدن برگ های ظریف و نازک درخت داز در کنار هم بوجود می آید .
می توان گفت چیلك یکی از ابزار های کاربردی زندگی مردمان بلوچ است که مردم برای انجام برخی کار های روز مره از آن ستفاده می کنند.
کپر (گرد توپ): خانه هایی است ساخته شده از برگ درختان داز به همراه گل و خشت که بیشتر به دست روستایان ساخته می شود.
کتور: وسیله ای که زنان زنان بلوچ از آن به عنوان صندوقچه استفاده می کردند و بیشتر از آن به عنوان محلی برای نگه داری لوازم خیاطی و دوخت دوز استفاده می کردند.
سند : یک نوع سبد که از آن برای محافظت از خرما های رسیده ای که بر روی درخت قرار دارند استفاده می کنند .
سواس: پاپوش خنکی است که کف آن دارای ضخامت بالایی است که از ورود گرما به کف پا جلو گیری می کند و که با دو بند به مچ پا محکم می شود.


نظرات کاربران