حل مشکل آب بلوچستان چاره اساسی می‌طلبد؛ فاصله زیادی تا استاندارد داریم

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ بارانی درازهی رئیس شورای شهرستان سراوان که علاوه بر سابقه عضویت پنج دوره ای در شورا، سه دوره ریاست شورا را نیز بر عهده داشته است، درباره بلوچستان می‌گوید: بلوچستان یکسری عقب افتادگی‌ها و عقب ماندگی‌ها از گذشته دارد که از زمان طاغوت نیز بر جای مانده اند و متاسفانه توجهی به استان نشده که البته بعد از انقلاب توجهات خوبی صورت گرفته است اما نسبت به رشد جمعیت و نیازمندی‌هایی که استان دارد، هنوز فاصله‌های زیادی داریم.

در ادامه متن گفتگوی کامل میارجل با این فعال سیاسی بلوچ را درباره دغدغه‌های این روزهایش می‌خوانید.

چرا تصور می‌کنید هنوز فاصله‌های زیادی تا حل تمامی مشکلات در بلوچستان دارید؟

در بحث آموزش و پرورش ما هنوز مشکل داریم و خیلی از روستاها و دهستان‌ها پراکندگی‌های جمعیتی زیادی دارد، اگر یک سری امکانات مدارس شبانه روزی در مناطق نباشد، با توجه به صعب العبور بودن مناطق و عدم عبور وسیله نقلیه، این موضوع باعث می‌شود دانش آموز نتواند به راحتی ادامه تحصیل بدهد، در بحث فضای آموزشی همچنان کمبود وجود دارد و می‌طلبد که برای دوره‌های راهنمایی، متوسطه و دبیرستان یکسری مراکز آموزشی شبانه روزی تاسیس بشود.

در بحث آب هم مشکلات زیادی داریم و بحث خشکسالی‌ها نیز باعث شده است اگر یک جایی هم شبکه آبرسانی وجود دارد، با توجه به عدم نزول باران و رحمت الهی مستهلک شده باشد و چاره سازی اساسی در این زمینه لازم داریم، می‌توان در بعضی مناطق که آبخیز است و حتی بند‌ها و سدهایی نیز در آن وجود دارد، از این طریق آبرسانی انجام بشود کما اینکه ما در همین سه شهرستان سراوان بزرگ، در مهرستان یک سد آبی خوبی داریم اما همزمان آن تصفیه‌خانه و شبکه آب که باید برای مناطق اطراف آن تعریف شود انجام نشده است و این آب فقط در حال بخار شدن است و سود آنچنانی برای مردمان این سرزمین نداشته است، در بحث کارهای عمرانی، جاده‌های این مناطق با توجه به رشد جمعیت، ترافیک، بیکاری مردم و روی آوردن به قاچاق سوخت و سوختکشی، کلیه جاده‌های روستایی که خاکی بودند از بین رفته اند و از بخش بم پشت اگر ما حساب کنیم یک ماشین که بار و محموله ای دارد با هزار مکافات می‌تواند عبور کند و مریض و بیمار را نمی‌توان از روستاهای آنجا به مراکز بهداشتی و درمانی منتقل کرد.

اینها مشکلاتی هستند که گریبانگیر جامعه شدند و کلیه راه‌های روستایی که خاکی و شوسه بودند، کاملاً از بین رفته اند و اگر یک ماشین کمکدار هم بخواهد این مسیر‌ها را برود، یک مسیر کوتاه و معمولی سه الی چهار ساعت برایش طول می‌کشد، بیکاری و عدم اشتغال باعث شده است جوانان منطقه به شغل‌های کاذب روی بیاورند که در این بخش چاره سازی هیچ نشده است و با توجه به خشکسالی و نبود کار کشاورزی، دامداری و سود حاصل از بحث قاچاق سوخت، باید مردم روی بیاورند به این شغل‌های کاذب و حتی در بعضی موارد قاچاق مواد مخدر که برای بر طرف کردن این موارد، نیاز است دولت در بحث اشتغال یک چاره‌ای انجام دهد تا کاری انجام شود و به این طریق این جمعیت بتوانند مشغول به کار شوند و شغل آبرومندی داشته باشند و از طرف دیگر با توجه به وضعیتی هم که داریم، می‌بینید که جمعیت تحصیل کرده‌های مان رو به رشد است و مناطق دور افتاده و جاهایی که نقاط صفر مرزی است در بحث به‌کارگیری این افراد تحصیلکرده هیچ اقدامی انجام نمی‌شود که به این شکل، این جمعیت سرخورده شده اند و این موضوع آن انگیزه تحصیل را از خانواده‌ها گرفته است تا مانع شود از اینکه بچه شان را بفرستند تحصیل کند و مدرکی بگیرد، چون خانواده‌ها می‌بینند که اینهایی که زحمت کشیدند و تحصیل کردند، مدرک شغلی برای شان پیدا نشده است، همین می‌شود که سرخورده می‌شوند و دیگر اجازه نمی‌دهند فرزندان دیگرشان نیز ادامه تحصیل بدهند.

وضعیت به شکلی پیش رفته است که ما الان در همه دوره‌های تحصیلی از ابتدایی تا دبیرستان، ترک تحصیل داریم اینها بلوچستان را نگران می‌کند، هم در بحث امنیتی و هم در بحث سیاسی اجتماعی؛ خیلی از خانواده‌ها دسترسی به شغل و کاری ندارند و متاسفانه جوانان سرخورده شده اند و به اعتیاد روی آورده‌اند، اینها معضلاتی است که گریبانگیر جامعه شده است.

درباره پتانسیل‌های بلوچستان هم اگر می‌توانید توضیح بدهید، چه باید کرد؟

توجه به ظرفیت‌های خوبی که بلوچستان دارد، هم در بحث معادن و هم در بحث زمین‌های حاصلخیز که بعضی از مناطق بلوچستان آب خوبی هم دارد و می‌شود آن آب را استحصال کرد و مردم را مشغول به کار کرد، مردم ترجیح می‌دهند سر سفره شان یک آب باریکه ای بیاید تا اینکه بخواهند به سوختکشی و انواع مشاغل کاذب روی بیاورند، وضعیت کنونی باعث می‌شود که دیگر سراغ کار تولیدی و کشاورزی ندارند مگر اینکه دولت زحمت بکشد و یکسری کارهای زیربنایی انجام بدهد و مردم بیایند و مشغول به کار بشوند، وقتی مردم در یک کارخانه یا کارگاهی مشغول به می‌شوند، گرچه حقوق پایینی بگیرند، با این حال چنین چیزی کارساز است و این روزنه امیدی می‌شود که در واقع یک کارخانه آدم سازی درست خواهد شد؛ چنین فردی دیگر نمی‌گذارد بچه اش به سراغ مشاغل کاذب و نادرست برود، او بچه اش را از همان ممر درآمدی که دارد، می‌تواند به مدرسه بفرستد، می‌تواند آموزش اش بدهد و یک امیدواری برایش ایجاد می‌شود، اینها مسائلی است که ما داریم، ما دریا را داریم که یک نعمت بسیار بزرگی است و از طرفی دیگر مرز هم وجود دارد که می‌شود آن را ساماندهی و به صورت اصولی از مرز استفاده کرد، نیروی زمینی سپاه نیز به خاطر معیشت و تامین آن یک سری کارهایی را انجام داده است، خداراشکر آن را سر و سامان داده و حساب شده ورود و خروج را انجام می‌دهند، با توجه به دشمنی‌هایی که سرویس‌های اطلاعاتی کشورهای بیگانه با ایران دارند، اگر این کنترل شده نباشد، باعث می‌شود مواد منفجره و مواد انتحاری بیاورند و دشمنان به این طریق سوء استفاده بکنند؛ این می‌طلبد همه مجموعه‌ها دست به دست هم بدهند.

همه مجموعه‌ها یعنی که؟

اینجا نگاه ویژه دولت را می‌طلبد و باید نظام به بلوچستان نگاه ویژه داشته باشد، اینجا عقب ماندگی‌هایی از قبل دارد که نگاه ویژه ای احتیاج دارد و اعتبارات ویژه‌ای باید به آن اختصاص یابد، پتانسیل‌هایی که در استان وجود دارد باید به بهره برداری برسد و باید از این ظرفیت‌ها استفاده کرد، با این حال باید فرهنگ‌سازی بشود و امیدی به مردم داده شود که مردم بتوانند سرمایه خود را در اینجا به کار بگیرند و یکسری از مسائل است که باید سرمایه‌ها را از خارج از سرزمین وارد منطقه کرد، آنهایی که فرهنگ بالاتری دارند و دلشان می‌سوزد برای اشتغال و معیشت مردم که خداوند نعمت به آنها داده است و دولت این تسهیلات را اگر برایشان فراهم کند آنها نیز می‌آیند اینجا سرمایه گذاری می‌کنند.