جنوب بلوچستان غرق در مظلومیت خرابی جادههای نا امن
امروز ویدیویی در فضای رسانهای استان در حال نشر بود که به موجب آن ۴ نفر از عزیزان خانوادههایی که در عمل به سنتی مبارک یعنی ازدواج ، در حال و هوای شادی و سرور از منطقه لاشار به سوی ایرانشهر عازم بودند .
این خانوادهها در طی مسیر چه بسیار شادیها و سرور کرده ، چه بسیار کل کشیده و هلهله شادی سر دادهاند ! چه امیدها که از رساندن دامادشان به منزل عروس و آغاز یک زندگی جدید و مشترک را در دل داشتهاند اما دریغ از رسیدن به آرزوهایشان و تامین حتی یک امید .
تردد در جادههای ناامن و پر ترافیک که جنوب استان را به مرکز و شمال آن متصل میکند امروز موجب کشتار و محل جان دادن ۴ نفر از عزیزان این عروسی شد .
در نگاهی به گذشته و ماه و سالهای پشت سر نیز ، چه بسیار اتفاقات ناگوار مشابه از پر پر شدن و به خاک و خون نشستن انسانهایی را میبینیم که همگی به امید انجام کاری و نیل بہ دیدار و یا تحقق آرزویی در این جاده پرکشتار و قتلگاه انسان ها که بر اثر حوادث ناشی از تصادف و واژگونی خودروها و انحراف جاده ای جان باختہ و عمر شریف و زندگی شیرین را از دست داده اند .
در ماهیت وقوع این حوادث صد البته اگر با عینک انصاف بنگریم مقصران امر را متنوع و متعدد مییابیم .
اینجا روی سخنم با رانندگان عزیز خودروهایی است که در رانندگی ناامن آنها اصلی ترین عامل این جان باختگی و مال از دست دادگی این حوادث هستند که اگر قدری احتیاط و رعایت اصول رانندگی و راهنمائی را در سرلوحه کار خویش قرار میدادند اینچنین حوادثی البته که اتفاق نمی افتاد .
در نگاه دیگر جا دارد از مسئولان امر در ادارات کل راه جنوب استان و دست اندرکاران کلان کشوری که وظیفه احداث زیرساخت های مطمئن جهت ایاب و ذهاب در مسیرهای استان را بر عهده دارند پرسیده شود که چرا و به چه دلیل چشم بر نواقص امر در امن کردن جاده ها ، تامین کمبودها و احداث زیرساختهای جاده ای را بسته اند ؟
اگر کشته های این حوادث از خانواده آنان بود وقوع چنین اتفاق و پرپر شدن عضوی از خانواده خود را چگونه تحمل و بر خود هموار می کردند .
از آنان پرسیده شود که اکنون بازماندگان این چهار نفر چگونه شادی کنند؟ زنان فامیلشان چگونه کل بکشند و هلهله سر دهند ؟
مسئول حوادث جاده ای ناشی از این کاستیها را چه کسی بدانیم که روزانه این گونه شاهد از بین رفتن جوانان این دیار و جان انسانهایی در میانه راههای ناامن جنوب استان هستیم ؟
میارجل بلوچی/
بلوچستان ءِ زربار ، ناجوڑ ءُ ناسرجمیں راہ ءُ دگانی آماچ .
چنتے روچ پیسر ءَ یک تامربندے ملں ھلاکہ ءِ روائی رسانکدرانی تہ ءَ شنگ ءُ شانگ ات کہ چہ آئی ءِ رد ءَ 4 کھول ءِ مردماں ھر کتام وتی آزیز ءُ دلبندے ءَ کہ زندمان ءِ دود ءُ روبیدگ ءِ ھساب پہ گل ءُ چیچلے چہ لاشار زمین ءَ دیم پہ پھرہ دمگ ءَ روگ ءَ ات انت چہ آھانی دست ءَ شت ءُ باھینگ بوت انت .
اے کھولانی مردم ، وتی راہ ءِ سات ءُ سپر ءَ چینچو شادھی کتگ ات ، چینچو ھلھلہ ءُ کیںکانچ سر داتگ ات ، چینچو اوست ءُ اومیتانی بندوک ات انت کہ وتی سالونک ءَ پہ یک ھوریگ ءُ نوکیں زندمان ءِ بنداتی ءَ بانور ءِ لوگ ءَ بر انت ءُ سر کن انت بلے بژن ءُ اپسوز چہ آھانی درھیں واھگ ءُ تگواھانی پورہ کنگ ءَ کہ یکے اوں سرجم ءُ پورہ نہ بوت !!!
ھلاکہ ءِ زرباری راھاں کہ اے دمگان ءَ ھند ءِ جھگیر ءُ گوریچی شھراں ھور کن انت ءُ رسین انت ، اے دگ ویل ءِ تپاک آھانی سانگ ءُ سیر ءِ گل ءُ شادھانی ءَ پہ سیگ ءُ پُرس ءِ چتّر ءَ بدل کت ءُ نندینت .
یک چمشانکے ھند ءُ دمگانی گوستاک ءِ سر ءَ ما را دگہ بازیں انچوشیں تپاک ءُ دگ ویلانی تھتال ءَ گیج ایت کہ اے نیام ءَ بازیں مردمانی زندماں تاک ناک بوتگ ءُ مردمانی جان چہ اے ویلانی ھاتر ءَ گوں ھاک ءُ ھون ءَ ھوار بوتگ انت . دگ ویلانی بیران بوٹگیں مردم ھر یک پہ کار ءُ چلوپگے یا گند ءُ گزارے ءِ ھاتر ءَ اے جان کوشارین ءُ ھونواریں راھانی تہ ءَ چہ یک موٹل ڈکّ یا گاڈیانی لیٹ کنگ ءِ ھاتر ءَ وتی نازرکیں جان ءُ شیرکنیں ساہ ءُ ارواہ ءَ باھینتگ انت .
اے شوم ءُ شانزھیں تپاکانی تہ ءَ اگاں انساپ ءِ سر ءَ چار ءُ بیچارے بہ بیت گڑا بازیں میاربار ءُ کسور مندیں کس ءُ کارستانے گندگ ءُ زاھر بیٹ .
منی گپ ءِ دیم نوں ھما آزیز ءُ بوھیریں ڈلیوزان انت کہ موٹلانی ھلّائینوک انت ءُ اے ناسرجمیں راھانی سر ءَ تک ءُ رو کن انت ءُ اے ویلانی وھد ءَ چہ درستاں پیسر ءَ ھما انت کہ آھانی ساہ ءُ جان ، ھور گوں دگہ بیرانیں مردماں اے دابیں تپاکانی سر ءَ ندر ءُ کربان بنت . اے آزیزیں ڈلیور اں اگاں ڈلیوری ءِ رھبندان ءَ کمو گیشتر کارمرز بہ کُتین ءُ گُھمار بہ کت ایں گڑا الّم ءَ کہ اے شومیں تپاک نہ کپتگ ات انت ءُ اینچو مردم بیران نہ بوتگ ات . زھگ چورو ءُ زال جنوزام نہ بوتگ ات انت .
چہ دگہ نیمگے لوٹاں کہ ھند ءُ ھلاکہ ءِ راھانی زمہ وار ءُ ملکی اگدہ داران ءَ جْستے بہ کن اں ، ھما کہ چہ بندر ءَ چوشیں راھانی اڈ کنگ ءُ نوکساج ءِ اسلی زمہ وار انت .
اے مھتر ءُ مستراں پرچا وتی چم ءَ راھانی پراہ ءُ شاھگان کنگ ءُ دگہ الکاپیں راہ ءِ اڈ کنگ ءِ سر ءَ بستگ انت ؟ زاناں آھاں ھمک روچیں دگ ویل ءُ موٹلانی ڈکگ ءُ چپی بیگ ءَ نہ گِند انت ؟
اگاں اے ویلانی بیران بوتگیں مردم آھانی وتی کھول ءِ آزیز ءُ دلبندیں باسکے بوتین انت گڑا اے زمہ واریں کارستاں چوشیں گرانیں بارے ءَ وتی کوپگانی سر ءَ چوں ڈوب ات ءُ وتی بیرانیں دلبندانی مرک ءَ چوں سگ ات انت ؟
چہ ھمے اگدہ دار ءُ مزن ءُ مستراں جست کن اں کہ اے چاریں بیران بوتگیں مردمانی کھول ءُ پشتپداں چہ پیم گل ءُ چیچل بنت ءُ چہ داب ءَ شادھی بہ کن انت ؟ آھانی مات ءُ گُھاراں چہ ڈول ءَ ھلھلہ ءُ کینکانچ بہ جن انت ؟
دگ ویلانی زمہ وار کے انت ءُ ھلاکہ ءِ زرباری دمگانی ناسرجمیں راھانی اڈ کنوکیں میاربار کے انت کہ ھمک روچ ءِ درگت ءَ راج ءُ مھلوک اے داب ءَ وتی دلبندانی پل پل بیگ ءِ گوھدار انت ؟
چہ موٹلانی ھلائینوکاں کہ وتی گاڈی اولاکانی سر ءَ چار ءُ پنچ مردم ءَ اے دیم ءُ آ دیم ءَ بر انت یا کہ وت گوں دلبندیں آزیزے وتی موتلانی سوار انت جست کن اں کہ ; اینچو اشتاپی ءَ کجا روگ لوٹ انت ؟
راجدپتر ءِ پیریں مردمانی کوھنیں بتلے پہ ما را پشت کپتگ کہ ھر وھد ءَ یکے اشتاپ کنگ ءَ ات چہ آئی ءَ ھمے جست کنگ بوتگ زاناں ترا بانورے گون انت کہ چو اشتاپ کنگ ءَ ئے ؟
چمشکا انوگیں جاور ھما وھد انت کہ ما درستان ءَ سالوںک ءُ بانور ءِ برگ ءُ آرگ ءِ داب ءَ گھمار کنگ لوٹ ایت !!
چہ وت ءَ جست کنگ لوٹ ایت زاناں ما را سالونک یا کہ بانورے گون انت کہ اینچو اشتاپ ءَ ایں ؟
اے گپ ءِ گوشگ اوں ھژدری انت ، انیگیں وھد ءَ کہ ملک ءِ دگ ءُ راھاں اینچوک تنک ءُ ناسرجم ءُ چہ موٹل ءُ پرپتاں گسی ءُ سریچ ءُ موٹلانی بازیں ڈلیوراں ھم کم سرپد یاں نا سرپد انت ، ملک ءِ راھانی مستر ءُ مھتران ءَ اے نگیگی ءِ بارو ءَ زوتیں توجیل ءِ زلورت انت دانکہ ھند ءُ دمگ ءِ راج ءُ مھلوک ءُ ملک ءِ آاگدہ دار ءُ زمہ واراں چوشکہ دمگانی جھگیر ، دمگ دار ، ھلاکہ دار ، سرکاری کارگسانی کارمستر ءُ دگہ دگہ مردماں ، کہ اے ھرابیں راھانی سر ءَ تک ءُ رو کن انت ، راج ءُ مردمانی داب ءَ آ وت راھانی ندر ءُ کربان مہ بہ انت .
نظرات کاربران