جناب رئیس جمهور! همان تذکری که به طالبان داده اید به مسئولان آبفای کشور بدهید/ دشتیاری بلوچستان آب ن
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ منطقه بزرگ دشتیاری قبل از ساخت سدهای زیردان و پيشين یکی از پر آب ترین منطقه جنوب بلوچستان بوده و مردم همواره در بیشتر فصل های سال علاوه بر تامین آب شربشان آب کشاورزی نیز تامین می شد چرا که با حفر گودال ها و برکه های محلی برای آب شرب و بستن بندهای خاکی برای کشاورزی استفاده میشد. کشاورزی رونق خوبی داشت و محیط زیست نیز با پوشش گیاهی جلوه خاصی به طبیعت دشتیاری بخشیده بود بعد از ساخت سدها نه تنها کشاورزی و محیط زیست منطقه از بین رفت بلکه آب شرب مردم هم از دست رفت و بصورت سقایی آبرسانی شدند.
در سال های اخیر اعتبارات امیدوار کننده ای برای ساخت انتقال آب داده شد و اقداماتی برای رفع تنش آبی در منطقه انجام شد اما بحران بی آبی در منطقه دشتیاری و باهو به قدری وسیع است که این خدمات به چشم نمیآیند. بخش باهوکلات در شهرستان دشتیاری به عنوان بزرگترین بخش سیستان وبلوچستان مردم از نبود آب می گویند شرایط بیآبی در روستاهای بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری موجب نارضایی روستاییان شده چراکه تانکرهای آبرسانی هم کفاف نیاز آبی اهالی را نمی دهد و نیازمند توجه ویژه ای هستند.
مصائب بی آبی در روستاهای مرزی بخش باهوکلات دشتیاری سال هاست پایدار مانده است رسانه ها نیز به این امر مهم کمتر بهش پرداختند مردمانی که بارها مشکلات ناشی از خساست آسمان را فریاد زدند و از سیل مهاجرت و تخلیه چندین روستا خالی از سکنه به دلیل بی آبی ، و مرگ صدها کودکان و مادران برای برداشت آب از هوتگها را مشق کردند.از فقر روستاهای تشنه مرزی روایت کردیم و اوج محرومیت روستاییان در نقاط مختلف را به تصویر کشیدیم.اما باز هم میخواهیم بگوییم و حکایت روستاییانی اغلب مرزی را روایت کنیم که اوقات زیادی را برای لوله کشی، خط انتقال اب و تانکر آبرسانی به انتظار مینشینند.
میخواهیم از زنان و مردانی بگوییم که تاکنون صورت شأن را با سیلی سرخ نگه داشته اما دیگر یارای مقابله با سختیها را ندارند. میخواهیم از رنج چهل هزار نفر از جمعیت شهرستان مرزی دشتیاری بخش باهوکلات به دلیل کمبود آب سخن بگوییم. روستاهایی که اب هوتگ هایشان آخرین بارقههای امید را به مردمانشان نا امید کرده و در سکوتی سرد و سنگین گرفتار هستند .برای بیان مشکلات این دسته از روستاییان به چند نقطه از روستاهای محروم مرزی بخش باهوکلات سفر میکنیم تا روایت هایمان رنگ و بوی واقعیت را گم نکند.
اولین دیدارمان از مردم روستای گروک وشدل 7کیلومتر تا مرکز بخش باهوکلات آمدیم. جایی که اهالی اش از چند سال گذشته تا به امروز حدودا بیش از 15خانوار با دمای گرما بیش از 48درجه نه شبکه برق دارند و نه آب شرب مورد نیاز از اب هوتگ برای شرب استفاده میکنند. کم شدن و راکد بودن آب هوتگ روستا عرصه را بر اهالی تنگ کرده و امید زندگی کردن را در این روستا به یغما برده است. با هر وزش باد، گرد و خاک عظیمی آفتابش سوزنده و تحمل گرمایش دشوار است. گویی هوتگ روستا از چندین دهه قبل به یادگار مانده و کمترین بازسازی و لایه روبی بر روی آن انجام نشده است تا بیشترین حجم اب را به خود نگهداری کند.
زنان روستا بر مسیر آب نشسته و هر کس به کاری مشغول است. یکی ظرف میشوید، دیگری لباس و آن یکی هم در سکوتی سنگین به آب خیره شده است گویی ذهنش را با خاطراتی دیرین پر کرده تا تلخیهای پیش رو را به چشم نبیند. به خوبی میتوان حرفهای ناگفته شأن را از چشمان خسته شأن فهمید. اگرچه اولین دیدار است اما گرمای صمیمیت شأن احساس سرد غریبی را میزداید.همین که چشمشان به دفتر و قلمم میافتد، عقده دل میگشایند. خانم جماعتی 72 ساله با چشمانی پر از اشک و گلایهها را آغاز میکند: آب نداریم، آب خوردن ما همین اب هوتگ. است،
آقای وشدل بزرگ روستا که گویی حدودا 75 سال سن دارد، میگوید از چندین سال گذشته تاکنون کار هر روزمان این است که فرزندان و نوه هایمان دبه به دست منتظر آب باشند.وی با بیان اینکه شغل اکثر روستا دامداری و کشاورزی دیمی است همچنین آب هوتگ برای مصرف بیش از چندین رأس دام سبک وسنگین و حتی مصرف شرب فرزندانمان مورد استفاده قرار میگیرد. متاسفانه رو به خشک شدن میباشد خانم جماعتی 72ساله بی درنگ صدایش را بالاتر میبرد و میگوید: نه به خانه میرسیم نه به بچه و نه به زندگی ….
نمیتوانیم ظرف و لباس بشوییم و در شرایط دشواری از بی آبی رنج میکشیم.پنج کیلومتر آن سوتر به روستای مرزی روهگام جان محمد هم سری می زنیم، مشکل آب شرب در این روستا وجود دارد و مردمانش نارضایتیهای زیادی دارند.گرمای هوا و اوفت ولتاژ برق، نبود اب شرب مردمانش را به در زیر سایه درختان کشانده.برای جویای مشکلات آبی روستا،
به سراغ برخی از اهالی میرویم. یکی از روستاییان میگوید: این روستا بیش از ۷۲ خانوار جمعیت دارد.هان محمد نوحانی رئیس شورای اسلامی این روستا با بیان اینکه از سال ۷۰ قرار شده روستا را آبرسانی کنند، اما با گذشت 32 سال هنوز وعده آبرسانی عملیاتی نشده که هیچ حتی سهمیه 15لیتر توسط تانکرهای آبرسانی به اهالی روستا داده نمیشود رئیس شورای روستا ادامه داد، از مسئولان خواستاریم در اجرای پروژههای آبرسانی تلاش بیشتری داشته باشند در غیر این صورت شاهد افزایش مهاجرت جوانان به حاشیه شهر چابهار و خالی بودن روستاهای مرزی خواهیم بود به ۱۷ کیلومتر آن طرف تر از مرکز بخش آمدیم.
روستای روهگام فقیرمحمد با 60خانوار، فاصله 10 کیلومتر تا نقطه صفر مرزی قرار دارد که نه جاده دسترسی داشت و نه اب شرب بهداشتی، اما به دلیل نداشتن جاده دسترسی بهانه ای برای آبفا و اداره برق وجود داشت یکی از اهای روستای ادامه داد اگر مسئولین و مرکز نشینان شهرستان در آسایش و امنیت قرار دارند به برکات روستاهای مرزنشین ها میباشدخانم شرخاتون 76 ساله روستایی ادامه میدهد: ظرفهای آب سنگین بوده و کسی را ندارم که ظرفهایم را با فاصله خانه تا هوتگ حدودا 500 متر میباشد آب کند و همیشه از نعمت آب شرب محروم میشوم.یکی از جوانان روستا هم میگوید: آب نیست جوانها به شهر میروند.وی با بیان اینکه آب باشد ساخت و ساز هم انجام میشود، تاکنون جوانان زیادی برای اشتغال و کسب درآمد به شهر رفته و با ادامه شرایط کنونی، شاهد مهاجرت بیشتری خواهیم بود.حکایت ساعتها تلاش برای تأمین آب یکی دیگر از روستاییان میگفت ۲۴ ساعت کارمان تأمین آب شرب بوده و ظرفهای آب بر روی دوشمان قرار دارند و ما خواستار توجه بیشتری از سوی مسئولین هستیم.به نظر میرسد آب به عنوان مهمترین مسئله باید جزو اولویتهای مسئولان باشد پیش از اینکه موج دوباره مهاجرتها آغاز شود.
رئیس شورای اسلامی بخش باهوکلات دشتیاری نیز در گفت وگو با خبرنگار میارجل می گوید: در حال حاضر آب یکی از اساسی ترین مشکل مردم روستاهای باهوکلات است بخشی که ۱۰۰درصد جمعیت آن را روستاییان تشکیل می دهند در بعضی از روستاهای مرزی بخش باهوکلات حتی راه هم وجود ندارد که تانکر آب به آنجا برود و مردم مجبور هستند آب را با سر و حیوانات حمل کنند. علی بخش شه بخش در ادامه افزود: اولین سد(سد پیشین) جنوب سیستان وبلوچستان در دهه ۶۰ بالا دست بخش باهوکلات ساخته شده متأسفانه با گذشت ۴ دهه از عمر این سد متأسفانه هنوز مردم روستاهای بخش باهوکلات از آب پایدار بی بهره هستند. وی خاطر نشان کرد: از رئیس جمهور میخواهم همان تذکری که به طالبان در خصوص حق آبه سیستان دادید یک تذکر به مسئولان آبفای کشور هم بدهید چرا با وجود دو سد عظیم در بالا دست شهرستان دشتیاری مردمانش هنوز هم در بحران بی آبی دست و پنجه نرم کنند و آب به صورت سقایی آبرسانی شود. رئیس شورای اسلامی بخش باهوکلات در پایان گفت: روستاهای مرزی بخش باهوکلات بیش از ۴۰ روزه آب ندارند حتی یک تانکر آبرسانی سقایی هم آنجا نرفته تانکرهای استیجاری هم به علت عدم پرداخت مطالبات از سوی ابفای شهرستان های چابهار و دشتیاری آبرسانی نمی کنند.
خبرنگار: منصور کریمدادی
نظرات کاربران