جامعه سنتی سد راه پیشرفت زنان بلوچ می شود/ خانم های بلوچستان در حال توسعه هستند

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ سعیده خاشی متولد ۱۹ فروردین ۷۱ است، او اکنون در دفتر معاونت استانداری سیستان و بلوچستان فعالیت می‌کند و نائب رئیس حزب اتحاد ملت در سیستان و بلوچستان و دبیر استانی مجمع اصلاح طلبان استان است، این خانم بلوچ بیشتر در حوزه سیاسی و اجتماعی فعال بوده که رویکردش نیز بیشتر برای مشارکت اجتماعی جامعه است. در ادامه گفتگوی این زن بلوچ با پایگاه خبری میارجل را می خوانید.

نظرتان در مورد زنان و بلوچستان چیست. رابطه شان چطور است؟

جامعه بلوچی شهرستان یک مقداری محافظه‌کار است و تابوهای زیادی نیز پیش پای زنان جامعه می گذارد که به همین دلیل من خودم برای شکستن این تابوها تلاش می کنم و از آنجایی که من یک نفر هستم کار کمی کند پیش می رود، چراکه ما نیازمند یک موج و جریان هستیم.

یعنی زنان در بلوچستان بیشتر خانه نشین هستند. با این حرف موافقید؟

بر خلاف آن تصوری که عوام از سیستان و بلوچستان دارند، به خصوص در مورد جامعه زنان باید بگویم اتفاقا ما به هیچ عنوان منفعل نیستیم و تاریخ شاهد حضور زنان و مردان متحد سیستان و بلوچستانی در کنار یکدیگر بوده و در تمام مشارکت هایی که در جامعه اتفاق افتاده است، چه در مناسبت ها و مراسمات و همچنین در حوزه های اقتصادی و کشاورزی، همیشه تصویری که وجود دارد زن و مرد کنار یکدیگر بوده اند و برای مثال شما ببینید خیلی از مستشرقان و خاورشناسان که وارد جامعه بلوچستان شدند، گواه هستند که بعد از جنگ جهانی دوم ما شاهد این مشارکت حداکثری بوده ایم و همیشه هم از دوست بودن مردان و زنان بلوچ نوشته اند اما برخی از قرائت های زن ستیزانه از عرف و شرع در برخی برهه های زمانی باعث شده است که زنان به عقب رانده شوند و به آن توانمندی با عنوان یک انسان شناخته نشوند که با اینحال ما در دهه های اخیر شاهد یک پوست اندازی و دوره گذار زن بلوچ از سنت به مدرنیته هستیم که هرچند این تاوان های زیادی را به همراه خودش خواهد داشت اما به نظر من این خیلی خوب است.

چرا بلوچستان تا این حد محروم است؟

توجه کنید که این استان یکی از پهناورترین استان های ایران است و از طرفی هم بیشترین و کلان ترین جوامع روستایی را دارد و شاخص های توسعه در سیستان و بلوچستان نسبت به سایر استان ها و شهرها وضعیت چندان خوبی ندارد در حالیکه سیاست های مرکزگرا به استان ما ضرر به زده است و محرومیت های طبیعی و خشکسالی های پی در پی در سیستان و بلوچستان باعث شده اند که مشکلات ما دو چندان بشوند و مسئله خیلی مهمی نیز که وجود داشته است در واقع توسعه زیربناها و زیرساخت ها است که در استان ما در حال انجام هستند اما خوب تلاش زیادی لازم است تا ما به چشم انداز توسعه برسیم و این دلیلی بر نفی خدمات نظام و دولتمردان نیست؛ درواقع مشکلات سیستان و بلوچستان زیرساختی است و همین که ما به سیستان و بلوچستان نگاه فرا امنیتی نداشته باشیم نمی توانیم به توسعه آن کمک کنیم و من بیشتر از آنکه از بلوچستان با واژه محروم یاد کنم از آن به عنوان کمتر برخوردار یاد می کنم و در عین اینکه یک ظرفیت مهم دارد؛ خب ما جوان ترین استان کشور هستیم و سرمایه انسانی غنی بسیار بالایی داریم، همچنین سرمایه طبیعی بالایی داریم و البته باید بگویم ما همه ظرفیت های لازم برای شکل گیری یک جامعه توسعه محور را نیز داریم؛ درواقع ما هر زمان به انسان ها فارغ از نگاه جنسیتی، قومی و مذهبی نگاه بکنیم و آنها را از حداکثر امکانات برخوردار کنیم و آنها خودشان نیز همت داشته باشند، می توانند پیشرفت کنند؛ ما در بسیاری از شاخص ها همچنان در قعر جدول هستیم و از طرفی هم آمار کودک همسری نسبتاً بالایی داریم، بیشترین آمار ازدواج های ثبت نشده را داریم و خوب اینها خودشان به تنهایی به زنان جامعه ما آسیب می رسانند و از طرفی هم جامعه سنتی داریم که سد راه پیشرفت زنان بلوچ می شوند و نگاه جامعه نیز جنسیت زده است که برای مثال اگر یک زن موفق شود می گویند زن بلوچ موفق شد درحالیکه این ایراد اما در کشورهای خارجی نیست و آنجا اگر یک زنی موفق شود به جای نگاه به جنسیت اش، به توانمندی های آن فرد که به آنجا رسیده است نگاه می کنند و به این شکل مطمئن می شود که به او نگاه ابزاری ندارند و در آن چرخه از نظر علمی نیز نهایت بهره را نیز می برد.

پس زنان این همه در بلوچستان در مضیقه و فشار هستند. امیدی هم هست؟

من همیشه با ناامیدی مخالف هستم و فکر می کنم زن های بلوچستان در حال توسعه هستند و در عین همه سختی ها، خانم های بسیار توانمندی در حوزه‌های مختلف داریم و زن توانمند تنها یک زن سفیر یا زن فرماندار و بخشدار نیست و توسعه تنها سیاسی نیست بلکه باید به همه جانبه بودن پیشرفت زنان توجه کنیم، برای مثال بگوییم زنی که معدن دارد زنی که فیلمساز است و ... باید توجه کنیم که در تمام این توانمندی ها دختران بلوچ در حال پیشرفت هستند و خیلی از دخترهای بلوچ را می شناسم که در حال تلاش و کوشش برای پیشرفت شان هستند و مجدانه برای پیشرفت خود زحمت می کشند.

نگاه تان به توسعه سواحل مکران چه طور است؟

توسعه سواحل مکران مرهون مشارکت همه جانبه مردمی است اما نه به عنوان تسهیلگر و بلکه خودشان نیز باید به عنوان تصمیم گیرنده وارد کار شوند، یعنی بلوچ ها خودشان به عنوان یک شهروند احساس مسئولیت کنند که می توانند تاثیر بگذارند و در آینده این موضوع امنیت شغلی و اجتماعی را ایجاد می‌کند، ما در سیستان و بلوچستان نیاز به نگاه عاری از تفکرات امنیت زده داریم و در واقع ما به یک نگاه توسعه محور حقیقی نیاز داریم که خوب است ما را اسیر شعار ها نیز نکنند.

در مورد تقسیم استان هم یک بار یادداشت جالبی نوشته بودید. می توانید نظرتان را در مورد این موضوع هم بدهید؟

تقسیم استان یک مسئله تخصصی و گسترده بوده و ورود به این مسئله نیازمند تخصص های مورد نیازش است و اینکه ما هر چند وقت یک بار می ‌بینیم یک سری نماینده مجلس می آیند و از این موضوع به عنوان یک ابزار تحریک احساسات مردم استفاده می کنند عجیب بوده و این در حالی است که حتی اندازه یک جزوه دانشگاهی برای این کار تحقیق انجام نشده است و پایش و پژوهش و آزمون و خطا نیز برای این موضوع انجام نداده اند؛ مسئله دیگر این است که قبل از این که حوزه سیاسی وارد تقسیم استان بشود میز گردهایی بین قسمت های مختلف جامعه برگزار کند و نخبه های جامعه، مذهبیون، عوام و هر قشری بیایند نظر خود را در رابطه با این موضوع اعلام کنند و به این شکل تضارب افکار شکل بگیرد. به این صورت ما می‌توانیم برآیندی را از این موضوع بگیریم و افکار عمومی جامعه را بسنجیم.

خبرنگار: خلیل کُرد