درخچه ای با کاربرد های متنوع/ چرا خرس سیاه بلوچی عاشق آن است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ برخی ویژگی های این درختچه باعث شده که به آن لقب نخل بادبزنی نیز  که از آنان می توان به داشتن برگ های طویل ، دمبرگ هایی بدون خار و برگچه هایی باد بزن شکل اشاره کرد، با کنار هم قرار گرفتن چند برگچه که طول آنان ۱۲تا۳۰سانتی متر است برگ درختچه داز بوجود می آید .محل رویش این گیاه بیشتر نزدیک به رودخانه ها و بیشه زار های انبوه است از همین رو می توان در مناطق ایرانشهر ،ایرندگان ،سراوان و نیکشهر به این گیاه دست یافت . 
داز یکی از چهار هزار نوع نخل جهان است که خود انواع متفاوتی دارد که مردم آن را از میزان استحکام و نوع برگ گیاه شناسایی می کنند .

این گونه گیاهی در یک ماه اخر و اول هر سال شروع به گل دهی می کند و از شهریور تا آبان ماه هر سال میوه  می دهد و اما کونل میوه ای که ظاهری شبیه به کنار و طعمی شیرین و گس دارد و جالب اینکه به دلیل شیرینی زیاد کونل، خرس سیاه بلوچی نیز عاشق این درخچه است.
می توان از شیره میوه داز به عنوان دارو برای درمان برخی بیماری ها نیز استفاده کرد.
یکی دیگر از کار برد های درختچه  داز استفاده از برگ های آن به عنوان ماده اولیه برای ساخت صنایع دستی است که از آنان می توان به روپگ، چیلک، کتل،پربند ، تگرد، نمازی و سواس اشاره کرد .

روپگ

 نوعی جارو محلی است که از کنار هم قرار گرفتن برگ های درخت نخل (در زبان بلوچی پیش) بوجود می آید .

چیلک
 طنابی که از بافتن برگ داز و پرک ساخته میشود .

پربند

از کنار هم قرار گرفتن چندین طناب (چیلک) در مراحل مختلف پربند گفته می شود که از آن برای بالا رفتن از نخل استفاده می شود .
سواس

نوعی کفش حصیری که در بافت آن از چیلوک استفاده شده به این صورت که در مراحل مختلف از بافت چیلوک ها را پس از بافتن داخل ظرفی پر از آب قرار می دهند و بعد از چند ساعت چیلوک هارا بیرون آورده و آن هارا دوباره طی مراحل بعدی کوبیده و می بافند.
تگرد

فرشی از جنس برگ درخت داز (پیش) است که عرض آن را می توان  تا ۲متر بافت اما عرض را تا ۶متر هم می بافند .
کتل

ظرفی برای نگهداری و ذخیره خرما تازه است که از آن در زمان های قدیم برای گرفتن شیره خرما نیز استفاده می کرده اند .

کوش

و اما ماده ای سفید رنگ که طعمی شیرین و گس دارد پنیر نخل که در میان مردمان بلوچ به کوش شهرت دارد .
محل قرار گرفتن کوش در درختچه داز قسمت بالایی آن است که برای دستیابی به کوش باید برگ های دور و بر تنه درختچه را تا رسیدن به بخش وسط  یعنی محلی که کوش در آن وجود دارد جدا کنیم .
کوش ماده ابتدایی تشکیل تنه و برگ های درخت قبل از مرحله چوبی شدن است ، این ماده خوشمزه در تمام  فصول سال قابل دسترسی است اما در فصل های پر باران دارای طعمی شیرین تر و خوشمزه تر است این ماده به قدری ارزش غذایی دارد که در بین مردم طرفداران زیادی را به خود جذب کرده است .
و اما کوش و خاصیت های آن که از آنان می توان به دارا بودن اسید های چرب ضروری و مواد معدنی مفید مخصوصا روی اشاره کرد ، آهن ،منیزیم ، و فسفر از دیگر مواد معدنی موجود در این ماده است.
برخی معتقدند که کوش به اندازه میوه خرما مقوی است و گاهی از آن به عنوان داروی گیاهی برای درمان درد معده نیز استفاده می کنند.