بخشدار مرکزی چابهار: بلوچستان پیشرو در مدیریرت زنان کشور است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ شمسیه شیرخانزهی با سابقه کار بیش از ۱۵ سال فعالیت در فرمانداری های نیک شهر و شهرستان چابهار که هم اکنون به عنوان بخشدار مرکزی شهرستان چابهار فعال است جزو زنان فعال در بطن جامعه است که به شدت به فعالیت زنان بلوچ علی الخصوص در شوراها و دهیاری ها اهمیت می دهد.

وی درباره خودش می گوید: در خانواده‌ای متولد شدم که پدر و مادر من به تحصیلات و اجتماعی بودن فرزندان خودشان اهمیت ویژه‌ای می‌دادند و از همان دوران ابتدایی من در همه حوزه های اجتماعی و فرهنگی فعال بودم، پدرم به شدت مرا حمایت می‌کرد و باید بگویم که ما پنج خواهر و برادریم که همه شاغل هستیم و در ارگان های مختلف کار می‌کنیم.

شمسیه شیرخانزهی ادامه می دهد: خودم نیز از کودکی آرزویم همین بود که در ارگانی کار کنم که محدود به یک شغل خاص نباشد و به دلیل همان با توجه به علاقه و آرزویی که داشتم از ۲۲ سالگی وارد مجموعه وزارت کشور و فرمانداری نیکشهر شدم و همان ابتدای فرمانداری خوشبختانه با اعتمادی که فرمانداران به من داشتند، مسئولیت واحد ها را برعهده داشتم.

در ادامه متن کامل گفتگوی او را با میارجل می خوانید.

نظرتان درباره زنان بلوچ و جایگاه شان در بلوچستان چیست؟

در گذشته زنان بلوچ محدود بودند و خیلی محدودیت داشتند اما اکنون من می توانم اعتراف کنم که استان سیستان و بلوچستان در حوزه مدیریت بانوان در کشور پیش رو است و هر جایی که می رویم وقتی از مدیریت بانوان صحبت می‌شود، هیچ استانی به اندازه ما با توجه به رشد و جهشی که داشته، در مدیریت بانوان چنین رشدی را تجربه نکرده است، ما دو معاون استاندار خانم، دو فرماندار خانم و چندین بخشدار زن در استان داریم که به نظر من واقعا می طلبد با توجه به نگاه ویژه استاندار به بانوان، تشکر ویژه‌ای از ایشان به عمل آید؛ انشاالله ما زنان نیز بتوانیم با توانمندی و آن لیاقت هایی که یک زن بلوچ می تواند داشته باشد، ثابت کنیم که می‌توانیم این راه را ادامه بدهیم و نشان دهیم که انتخاب آقای استاندار و دولت درست بوده است و می‌توانم بگویم که همه زنان بلوچ این قدرت را دارند در قسمت‌های مختلف صاحب شغل و مدیریت های قدرتمندی باشد.

به نظر شما دلیل این همه محرومیت در استان چیست؟

محرومیت های استان سیستان و بلوچستان برای اکنون نیست و شما اگر یک بررسی از تاریخ بلوچستان داشته باشید متوجه می شوید که به خاطر مرزی بودن، خشکسالی ها، آب و هوا و بیشتر به خاطر نوع زندگی مردم بلوچستان این محرومیت از قدیم بوده است و اگرچه اکنون کارهای خیلی خوبی دارد انجام می شود؛ ما در منطقه ای زندگی می کنیم که همه می‌دانند نگاه مقام معظم رهبری و سه قوا به آن ویژه است و همانطور که اکنون در رسانه‌ها نیز مشاهده می کنید، متوجه می شوید بیشترین تخصیص اعتبارات را می خواهند به این استان بدهند تا محرومیت را بالاخره از این استان بزدایند اما به قول مقام معظم رهبری، راه های نرفته بیشتر از رفته است و یکی از مشکلاتی که من احساس می کنم با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم، به نظر خودم، خیلی صبور بودن است و مردم بلوچ و بخصوص زنان بلوچ خیلی صبور هستند که من خودم به عنوان یک زن این موضوع را ایراد می بینم و می‌گویم ما اکنون در دنیایی زندگی می‌کنیم که باید مطالبه‌گری داشته باشیم و صبر زیادی و قانع بودن ما را زیادی به عقب باز می گرداند، البته باید مطالبه‌گری هم صحیح باشد و تا این حد صبور بودن خوب نیست و باید حتما به دنبال توسعه برویم تا بتوانیم حق خودمان را بگیریم و حق مان را نیز اول باید خودمان بگیریم و نه اینکه انتظار داشته باشیم کسی به ما بدهد.

آینده زنان بلوچ را چطور می بینید؟

من آینده روشنی را می بینم، خود ما در بخش مرکزی چابهار ۱۳ دهیار خانم و حدودا ۱۱ شورای خانم داریم، خیلی هم دارم تلاش می کنم که انشاالله بتوانم در انتخابات سال آینده که انتخابات شوراها است، زنان بیشتری پا به عرصه بگذارند و دهیاران خانم بیشتری انتخاب شوند، فعال کردن دهیاران و شوراهای خانوم به عنوان تأثیرگذاری از مواردی است که من خودم روی آن کار می کنم و حتی یک ماه در میان، نشستی را به عنوان فعال هم‌اندیشی بانوان در بخش داریم، همچنین در کنار این موضوع کمک به راه اندازی مشاغل خانگی توسط NGO ها و خیرین با توجه به اینکه شهرستان چابهار دارای ظرفیت هایی مانند منطقه آزاد و یا اداره بندر یا پتروشیمی و فولاد است تاثیرگذار خواهد بود؛ من با مدیران عامل این ادارات و سازمانها صحبت هم داشته‌ام و قرار شده است این ادارات در برابر مسئولیت اجتماعی شان، به استعداد و ظرفیت شناسی در حوزه بانوان و مواردی مانند کارگاه های خیاطی، سوزن دوزی و ... در روستاهای پرجمعیت مانند کمب و رمین، کمک کنند.

شما جزو اولین کارگاه های تولید ماسک در استان بعد از شروع ماجرای کرونا بودید؟

بله، اولین تولیدی ماسک را نیز ما در استان سیستان و بلوچستان راه اندازی کردیم و آن موقع درگیر کرونا شده بودیم که همه ادارات دستگاه‌های متولی نیز نیاز مبرمی به ماسک داشتند و ما آن را در کارگاه های سوزن دوزی که قبلاً احداث کرده بودیم اجرایی کردیم، به خانم ها گفتیم پا به پای مردان و اقشار مختلف، بایستی در این امر خیر شریک باشید و حتی خانم هایی بودند که بی سرپرست یا بدسرپرست بودند اما سه ماه به صورت رایگان ماسک را تولید کردند و جدای از این که به شهرستان خودمان کمک می کردیم، در تامین ماسک ارگانی هایی همچون شهرداری، فرودگاه، بیمارستان و شبکه بهداشت نیز کمک کردیم و ما به شهرستان هایی که همجوار بودند نیز تا سه ماه ماسک به صورت رایگان تحویل دادیم.

حرف آخر؟

به نظر من بحث خیری باید در استان ما نهادینه شود، چرا که ما هنوز در استانی زندگی می کنیم که تفاوت غنی و فقیر آن خیلی زیاد است و برای اینکه این تفاوت ها و اختلافات را کمتر کنیم باید قطعاً خیران به میدان بیایند و اینگونه می توانیم به توسعه برسیم.