باوجود سد پیشین ، زیردان و کهیر... چرا کفرانِ نعمت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل، عبدالباسط بهرامی نوشته است: با نگاهی کوتاه به پس و پیشِ احداث سدهای مذکور بخوبی ملتفت ؛ انگار وجودِ سدهای فوق همچون دریایِ مکران نه تنها کمکِ متعارفی به مناطقِ پایین دست در بخش کشاورزی ،مصرفی ، حتی آبِ شرب نکرده ، بلکه گاهاً اوضاع حادتر شده، بدینصورت که کشاورزان به امید سد ، زمینها را زیر کشت ،متاسفانه در وسط فصل، قبل از برداشت ، یک هو آبِ سد بنابر دلایل نامعلوم قطع، محصولات از بی آبی خشک و کشاورزان متحمل زیانهای کمرشکن و بسیاریها ورشکست گردیده اند،خاصاً باغداران موز اراضی باهوکلات. همانگونه میدانید مناطقی همچون سرباز ،راسک،قصرقند و نیکشهر.. تأمین کنندگانِ اصلی آبِ سدهای مطروحه که خود را محروم از این نعمتِ اهدایی، تا دشتیاری،کنارک و چابهار سیراب وشاداب ؛ اما متاسفانه تابه هنوز نه دشتیاری و زرآباد ، نه کنارک و چابهار سیراب وشاداب،بلکه بدتر در عذاب وسراب گرفتار و همچنان در عمقِ تشنگی و بی آبی بسر میبرند، بیهوده نگفته اند ؛ آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم ؛ یار در خانه و ما گرد جهان میگردیم، واقعاً جای بسی تأسف است مناطق سه گانه«چابهار،کنارک ودشتیاری محصور در آبِ سه سد و دریای مکران ، باز در عالم تشنگی پرسه بزنند،حال با این اوضاع ، مسئولین با چه توجیهی در صددِ انتقالِ آبِ سواحل چابهار... به شهرهای دورتر قریبِ هزار کیلومتر آنسوتر هستند،مثلاً قرار بود بواسطه ی سدهای فوق الذکر دشتهای باهو،دشتیاری و زرآباد...، قطب کشاورزی مکران گردند،آهای مسئولین ، قطب کشاورزی پیش کش ، لطفاً به دادِ انسانهای تشنه آنهم در جوارِ دریای مکران بشتابید،باری چقدر نیک و لذت بخش بود ابتدا معضلِ بی آبی شهرهای ساحل نشین رفع، سپس به دادِ لبهای تشنه همسایگان و استانهای کویری رسید ،چراکه سخاوت کار مردان خدا است ،هرچند که گفته میشود چراغی که به خانه رواست ، به مسجد حرام است و اما آنچه که از تصویرِ امروز یعنی باوجود سه سد،رودخانه های پرآب سرباز ، کهیر وکاجو..،دریای مکران" اقیانوس هند "و درعین حال تشنگی مردمان این سامان میبینیم چیزی نیست بجز سوء مدیریت و بی تدبیری،چگونه میشود سد و سدها داشت اما شبکه پایین دست سد نه ،چگونه میشود در آب غرق بود و باز تشنه؛ آری چقدر علمی و زیبا بود که در بدو ، همزمان با ایجاد سد، شبکه آبرسانی و لوله کشی به اراضی کشاورزی،صنایع و مناطق مسکونی بصورت مدرن و بلند مدت برای صدسال آینده مهندسی ،پیش بینی وعملی میشد آنگاه امروز شاهدِ این معما «آب در کوزه و در عین حال تشنگی این سامان نمیشدیم.