عبدالباسط بهرامی، استاد دانشگاه در موضوع توسعه مکران یادداشتی برای میارجل ارسال کرده است که از نظرشما مخاطبان می گذرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل ؛عبدالباسط بهرامی نوشته است: حداقل در سه دهه ی اخیر واژه هایی همچون محرومیت زدایی،کار جهادی،مناطق برخوردار،رشد، پیشرفت و حالا طرح توسعه مکران خیلی بولد شده اند: آیا در حال حاضر واقعیتهای موجودِ بلوچستان با طرح توسعه مکران همخوانی دارند؟ همانگونه که مستحضرید دولتهای مختلف از آغاز سازندگی تا به امروز برای زدودن محرومیتهای مکران بسیار اهتمام؛ اما بنا به تعبیری هنوز راه های نرفته در بلوچستان بسی بیشتر از را ه های رفته هستند ، فلذا چه نیک بود ابتدا معضل " آب ، گاز ، بهداشت و درمان ، امکانات پزشکی و پزشکان مجرب ، بیمارستان تخصصی ،آموزش کیفی ، اشتغالِ پایدار ،جاده استاندارد دوبانده، صفهای طولانی بنزین ، نان ، دوا و دکتر ؛ فرودگاه مستقل تجاری ومسافری ، پروازهای بین المللی در فرودگاه های فعلی ، تشنگی ساحل نشینان بنادر اقیانوسی ، دایر نمودن مسافرت دریایی متعارف ؛ قطار و راه آهن، فقر و بیکاری در جوارِ مرز بین المللی درآمدزای « آبی،خشکی..» ؛ سوخت بری وکولبری، دغدغه های فرهنگی و حساسیتهای سنتی،عرفی و مذهبی ...؛ اکرام ارباب رجوع،عدالت استخدامی و سهم مدیریتی در تمام ارگانها،امنیت روانی و فیزیکی،اعتیاد، انترنت..؛ بطور کل همه ی زیرساختها مرتفع ؛ آنگاه قطعاً طرح توسعه مکران با مقبولیت و سرعت مضاعفی به سرانجام میرسید ؟ بنابر آمار، بلوچستان در همه ی شاخصها و زیرساختهای آموزشی،بهداشتی و رفاهی...،حتی در تقسیم و تخصیص نیروی انسانی متخصص در قعر جدول قرار دارد ،فقط به دو مورد اشاره ، آنگاه تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل ؛ ۱- پس از سالها هنوز تنها جاده دوطرفه «نه آزاد راه و دوبانده» پهنه ی ساحل مکران از جاسک تا چابهار و راسک تکمیل نگردیده . ۲- شهرهای ساحل مکران«جاسک،زرآباد،کنارک وچابهار...»که هدفِ توسعه؛ متاسفانه تابه هنوز فاقد آب شرب بهداشتی لوله کشی شبانه روزی میباشند؛بنابراین منطقیست در وهله اول این خلاءها ، ملاء گردند، وانگهی طرحی که موسوم به توسعه سواحل مکران ؛ می بایست انسان مکرانی در آن بنحو شایسته ای دیده شود؛ تا لااقل آن کمبودها و بی مهریهای تاریخیِ حکام سابق جبران؛ بقولی قلوب مردم فتح گردد ، برنامه ریزان عالی حتماً میدانند در مناطقی همچون بلوچستان که دارای تنوع فرهنگی..؛می بایست همه ی ابعاد سیاسی،اجتماعی و اقتصادی...مورد التفات قرار گیرند، بطورمثال اگر نگاه صرفاً به مسایل مذهبی ، اما سایرِ بخشها ؛ فرهنگی،سیاسی و اقتصادی...، یا بالعکس ، نادیده گرفته شوند ، آنگاه بی گمان طرح مورد نظر با چالش فراوانی روبرو خواهد شد ، در قالب مثالی دیگر؛ اگر در منطقه ای راه آهن و قطار فراهم ؛ اما فرودگاه و هواپیما خیر ؛ وسایل نقلیه و خودرو مدرن فراهم، اما جاده استاندارد و آزاد راه خیر ؛ استادیوم و زمین ورزشی فراوان،اما کلینیک و درمانگاه فوق تخصصی خیر ؛ یا ساختمان فیریکی همه ی نوع ادارات ،سازمانها ، بیمارستانها...فراهم ؛ ولی نیروی انسانی متخصص،متعهد و دلسوز خیر ، در نتیجه توسعه متوازن و مطلوب شکل نخواهد گرفت. امیدواریم در نحوه مدیریت قسمتهای مختلفِ استان تجدید نظر ، چراکه با جرأت میشود گفت اگر بجای نگاه بسته ؛ فقط دو مرز آبی و خشکی مکران مدیریتِ باز میداشتند نه تنها استان بلکه کشور از درآمد حاصله اغنا می گشت،مضافاً ، در امر توسعه ی هر منطقه علاوه بر سایر فاکتورها ؛ سرمایه ی انسانیِ شایسته، متخصص و متعهد از نوعِ بومی عظیمترین عامل میباشد؛ چرا که اولاً چراغی به خانه رواست به مسجد حرام است ،ثانیاً خیلی طبیعیست از هر کسی دیگر ؛ اهلِ بیت آگاه تر، دلسوزتر ، وفادارتر و ماندگارتر...خواهد بود، انتظار میرود در طرح توسعه سواحل مکران ؛ نخبگان و اندیشمندان مکرانی نقش پررنگی داشته باشند و گرنه توسعه ی مکران بدونِ انسان مکرانی مهمل و بی ثمر خواهد بود.