منطقه وسیعی از بلوچستان با اقلیمی متفاوت و منحصر بفرد در شراط سختی از کمربند خشک جهان قرار دارد و نیازمند طرح ها و فعالیت های آبخوان و آبخیزداری است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ منطقه بلوچستان پهنه های وسیعی از مرتع، جنگل و بیابان کشور را در خود جای داده اما کمبود بارندگی، نوسان سالانه و محدودیت آن به زمان کوتاه در سال در کنار تغییرات آب و هوایی جهانی بزرگترین چالش در بحث حفظ منابع طبیعی بوده و قطعاً توسعه منابع طبیعی را سخت تر و دست نیافتنی جلوه می دهد.رویکرد منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان در گام اول حفظ پهنه ها و رویشگاه های استان در این شرایط سخت و در ادامه توسعه و ارتقای این رویشگاه ها می باشد.

این رویکرد با بهره گیری از مدیریت راهبردی و توجه به مزیت نسبی مناطق در دستور کار بوده و به همین دلیل برای هر پهنه از استان نسخه خاصی طراحی و اجرا می گردد. نوار ساحلی در جنوب استان حدفاصل شن زارهای ساحلی تا ارتفاعات بالادست محدوده ای فقیر به لحاظ پوشش گیاهی با فقدان و کمبود آب زیرزمینی مواجه بوده و بطور طبیعی واجد پوشش گیاهی نبوده مگر در محدوده بستر آبراهه ها و سایر پهنه ها علاوه بر فقر پوشش گیاهی در معرض فرسایش های آبی و بادی بوده و می توانند همه ساله حجم عظیمی از خاک را از دست بدهند. نسخه طراحی شده برای این منطقه در حوزه معاونت فنی استفاده از رواناب های فصلی در قالب احداث بند و بندسار بوده تا این تهدید تبدیل به فرصت توسعه پوشش گیاهی گردد.

 

منصور کریمدادی