شهاب الدین یوسفی که این روزها اسم او با عنوان اولین جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات بلوچ در شبکه های اجتماعی بلوچی دست به دست می شود؛ با میارجل به گفتگو نشست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میارجل؛ این پزشک متخصص بلوچ، متولد 18 فروردین سال 67  در یکی از روستاهای بلوچستان به نام هوشک شهرستان سراوان به دنیا آمده است، او تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در همان شهرستان سراوان گذراند و در آزمون ورودی دبیرستان دانشگاه زاهدان قبول شد و بعد از چهار سال تحصیل در آنجا با توجه به اینکه به رشته پزشکی خیلی علاقه مند بود، در کنکور سراسری تجربی شرکت کرد و توانست در رشته پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 85 شروع به تحصیل کند.

شهاب الدین یوسفی اولین پزشک متخصص جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات نیز به حساب می‌آید که به همین دلیل میارجل با او به گفتگو نشسته است، متن گفتگوی او را در ادامه می‌خوانید.

از تحصیلات و اقدامات تان بگویید؟

من دوره هفت ساله پزشکی عمومی را مهر ماه سال 92 به پایان رساندم و بعد از آن نیز بلافاصله برای خدمت مقدس سربازی‌ اقدام کرده، و به عنوان پزشک پیام آور بهداشت در یکی از مراکز روستایی شهرستان سراوان به نام روستای اسفندک که تقریبا 70 کیلومتری شهرستان سراوان و نزدیک مرز پاکستان قرار دارد، دوران طرح سربازی‌ام را شروع کردم، در آن مدت آنجا به عنوان پزشک خانواده و مسئول آن درمانگاه روستایی مشغول خدمت بودم، خداراشاکرم در زمان حضور بنده در سراوان مرکز انتقال خون این شهرستان که تجهیز شده و آماده خدمت رسانی بود و تنها به دلیل نداشتن پزشک فعالیتی نداشت به بهره برداری رسید لازم می‌دانم اشاره کنم عدم وجود مرکز انتقال خون در سراوان به دلیل آمار بالای تصادفات و بیماران تالاسمی این شهر و در کنار آن، بعد مسافت از مرکز استان باعث می‌شد بیماران زیادی به خون و فرآورده‌های خونی نیاز داشته باشند، اگرچه روزانه خون از زاهدان تامین می شد اما حین جابه جایی‌ کیفیت خون نیز پایین می‌آمد، این نیاز ها در کنار خدمت در روستا با همکاری مسئولان دو روز در هفته در مرکز به عنوان مسئول مرکز انجام وظیفه کنم؛ الحمدلله با این کار ساختمان انتقال خون شهرستان سراوان شروع به کار کرد  و در حال حاضر هم مشغول به خدمت رسانی به مردم است.

چه شد به فکر ادامه تحصیل در این تخصص سخت افتادید؟

بعد از اتمام دوره سربازی یا همان پیام آور بهداشت و دوران طرح، به عنوان پزشک مسئول فنی در راه اندازی درمانگاه خیریه شهرستان سراوان همکاری داشتم. هدف من از همان ابتدا ادامه تحصیل بود و همین شد که در ادامه رشته جراحی مغز و اعصاب و ستون فقرات را انتخاب کنم. و در سال 95 با قبولی در کنکور دستیاری تخصصی پزشکی به عنوان اولین انتخاب رشته جراحی مغز و اعصاب و ستون فقرات انتخاب و الحمدالله با وجود اینکه امکان استفاده از سهمیه بومی و سهمیه مناطق محروم را داشتم اما بدون کمک این موارد در این رشته بدون سهمیه قبول شدم و به دانشگاه علوم پزشکی شیراز برای تحصیل رفتم. رشته جراحی مغز و اعصاب و ستون فقرات یک رشته نوپا است و دوره تحصیل در این رشته پنج ساله است، و طولانی‌ترین رشته تخصصی به حساب می‌آید. اکنون نیز ماه‌های آخر این رشته را در شیراز می‌گذرانم و در حال حاضر برای آزمون بورد تخصصی فرصت مطالعاتی دارم و الحمدلله کارهای عملی رشته‌ام نیز به اتمام رسیده است.

تا الان چند عمل انجام داده‌اید؟

ما در پایان تحصیل عمل‌های مختلفی و زیادی انجام می‌دهیم. به عنوان  مثال در همین ماه اخیر به طور میانگین حدود 40 الی 50 عمل انجام دادیم.

قصد خدمت در بلوچستان هم دارید؟

بله، من اکنون در شیراز هستم اما قبل تر از آن در بلوچستان خدمت کرده‌ام چراکه به هرحال زادگاهم است و ارق خاصی به استان خودم دارم، اگر توفیقی باشد، دوست دارم در این خطه ایران عزیزمان خدمت بکنم.

از سختی‌های رشته تخصصی تان بگویید؟

تخصص جراحی مغز و اعصاب خیلی سنگین است، چه حین تحصیل و چه حین کار، اورژانس‌های بسیار سختی داریم که اگر به موقع بر بالین بیمار مراجعه نکنیم، جان بیمار به خطر می‌افتد و ثانیه‌ها برای نجات بیمار ارزش دارند، شبانه روزی باید آنکال باشیم و حتماً گوش بزنگ بمانیم، نمی‌توانیم به یک بیمار بگوییم که فردا صبح یا روزهای آتی مراجعه بکنید، واقعا ثانیه‌ها در رشته مغز و اعصاب حیاتی است و جا دارد از همسرم بابت زحماتی که طی تحصيل من در دوران زندگی مشترک مان متحمل شده‌اند، تشکر کنم.

الگوی‌تان در زندگی چه کسی است؟

برای من از جنبه‌های مختلف، افراد متفاوتی الگو هستند، یعنی یک شخص خاص برای کل زندگی من الگو نیست و من در هر بخش و حیطه‌ای یک الگو داشته‌ام. در حیطه اجتماعی و شخصیتی ، الگوی اصلی بنده، پدرم بوده چرا که ایشان توجه ویژه ای به موضوعات اجتماعی دارند و من ، صله ارحام و مردمی بودن ایشان را درس گرفتم، همچنین از او با مردم بودن و خدمت به قشر محروم و نیازمند را یاد گرفته ام. از نظر تحصیلی و علمی در حیطه رشته‌ای خودم، پرفسور سمیعی الگوی من است و ایشان برای من الگوی تمام عیار است.

با هم زبان‌های خود چه صحبتی دارید؟

من درجایگاهی نیستم که بخواهم نصیحت کنم اما به عنوان یک برادر کوچکتر توصیه دارم که در ورود به رشته‌های علمی و تخصصی اصلاً به جنبه اقتصادی آن نگاه نداشته باشید و سعی کنید در هر جا و هر رشته‌ای وقتی وارد می‌شوید بهترین باشید، باید خودتان آستین بالا بزنید و به فکر مردم خودتان باشید، انتظار نداشته باشید که کس دیگری بیاید به ما کمک کند، باید خودمان همت و تلاش کنیم.

خبرنگار: خلیل کُرد