نوکتریں کَنِکّ نندیں پاڑوانی جوڑ بیگ ماں چهبار ءَ / روایتے چه مردماں که زند گوازینگ ءِ کم تریں امیت

چه میارجل ءِ هالرسانی بنجاه ءِ هالانی رِد ءَ :بندن آزات ءِ بنزین پمپ ءِ کر ءُ گور ءَ اِے روچاں چُنت لوگمان گِندگ بیگ انت که نِیم شَلونگیں گِدانے په وت اِش لِکّ کتگ ءُ وهدے که آیانی گور ءَ شُت اِیں پوه بوت ایں که اِے مردم دو ماه پیش چه وتی پیشگیں جاه ءَ ماں سیاه ءُ لُنجیں شپے ءَ چه ناشناسیں کارِیگانی نیمگ ءَ بِے گِس کنگ ءُ په اد ءَ گَلِّینَگ بوتگ اَنت.

چه اِے هال ءِ سوب ءَ ، اود ءِ نندوک ایشی ءِ داوا گر انت که  شپانی گڈی پاساں ناشناسیں مردم کاینت ءُ اود ءَ ساڑی بنت که اے بزگ لاچار انت ، گون اِش دیم په دیم بِه بنت ، ءُ اِیشاں گْوشگ اَنت که : وتی ٹَپُّراں چنڈ اِت ءُ چِد ءَ هم به رو ات دگه چهبار ءِ نیمگ ءَ دیم مکن ات بلے اِے بے وساں په روگ ءَ دگه راه ءُ درے نیست ءُ ایشانی بَسّ اِیوکیں مال ءُ مَڈِّی ماں چهبار ءِ بْرانز ناکیں آزمان ءِ چیر ءَ یک دِرتالِیں تمبوے . ماں اِے کَهول ءَ کسانیں چنت ماهی چُکّلُک ءَ به گر دانکه مزن امریں پیرمرد ءَ ، گندگ بیگ اَنت که چه زندمان ءِ بِنداتی آسراتیاں زِبهر اَنت ءُ  لاچار اَنت ماں چهبار ءِ گرمیں موسم ءَ بس ماں نیم شلونگین ءُ دِرتالیں تمبوے ءِ توک ءَ که ماں دْرچکے ءَ ٹَٹاتگ ، به مان اَنت ءُ چه دگه نیمگے گِس ءِ زورگ ءِ وس ءُ هاٹیگ اِش هم نیست که آسودگیں زندمانے گواز اِینت بکن انت .