بلوچانی مھمان نوازی شمارا ھبکّہ کنت / استان ءِ دست ساچی چہ اِے دیار ءِ مردمانی ازم ءُ پھتگی ءِ تلاھی

چہ میارجل ءِ ھالرسانی بنجاہ ءِ نیمگ ءَ : اے ربیدگی کارندہ چہ زانت دربری ءِ وھد ءُ درگتاں ماں سیستان ءُ بلوچستان ءِ شھدربرجاہ ءَ ایرانی ٹکانی ربیدگی مراگشانی کارگشاد ھم بوتگ کہ اِے مراگشانی مول ءُ مراد ، دود ءُ ربیدگی سِنچانی پَجّار ، گد ءُ پچانی وڑ ءُ پَیم ، زندگی ءِ وڑ ءُ پیم ، ھَندی ربیدگ ءُ رھبند ، زیمل ، ھَندی چَمَکّ ،ایران ءِ کومانی کوھنیں پَھر دیم ءَ آرگ بوتگ اَنت کہ بلوچ بہ بنت یا سیستانی ، کرد بہ بنت یا لُر ، ترکمن بہ بنت یا  گشگایی ، ھراسانی بہ بنت یا اَرب ءُ  گیلکی  ۔۔۔۔۔ پہ زانت دربراں دیم ءَ آرگ بوتگ اَنت کہ آیانی ربیدگی ءُ ازمی زانت گیش بہ بیت.

اِے ربیدگی جھدکار کہ شھدربرجاہ ءِ زانت دربرانی گل ءِ روان زانتی ءِ کارگشاد ءُ استانداری ءِ ورنائیں شوردیوکانی باسک ھم بوتگ کہ شھدربرجاہ ءِ بودناکیں سِنچانی ٹول ءِ نیمگ ءَ کہ "ربیدگی زانتکار " ءِ بنگپ ءِ سر ءَ کہ اِیر بوتگ آئی ءِ باسکاں پہ واجہ ءَ منّہ واری پِیش کتگ ھمے وڑ ءَ شھدربرجاہ "ھیئت تھریریہ" ءِ دو زبانی تاکبند بزانکہ استون ءِ باسک اِنت کہ اِے تاک سیستان ءُ بلوچستان ءِ شھدربرجاہ ءِ زانت دربرگانیگ اِنت۔

انساری وت چہ استون ءِ تاکبند ءِ بارہ ءَ چُش گْوشگ اِنت : اساسی کانود ءِ پانزدھمی اَسل کہ ایران ءِ رسمی لِیک وڑ ءُ زبان ءَ پارسی زانت بلے ھندی ءُ کومی زبانانی کارمرزگ کہ ماں تاک ءُ ماھتاک ءُ مچیں رسانکدراں ماں زانشتی جاھاں کَڈّن کتگ ئِے کہ ما وتی گیشتریں شور ءُ نیت  پہ بلوچی ءِ شیرکنیں زبان ءِ کارمرزگ ءَ گوں وڑ وڑیں ادبی ءُ ربیدگی سرچمگانی سیت مندی ءَ ، کہ ایران ءِ ھَندی ربیدگاں شِنگ بہ کن اِیں ھاسکار بلوچ ءِ دود ءُ ربیدگ ءُ زندمان ءِ رھبند پہ شھدربرجاھی مچانک ءِ واست ءَ اِے دو زبانیں تاکبند راہ پِرینتگ ۔

آ دیم تر ءَ گوں لچھی ءِ یک بندے ءِ نیمگ ءَ اشارہ کنگ اِنت کہ پردوسی ءَ ماں شاھنامہ ءِ تہ ءَ بلوچ کوم جوانیں دروشم ءَ ساڑاتگ اَنت :" سپاھی زگردان کوچ و بلوچ : سگالیدہ جنگ و بر آوردہ قوچ / کس در جھان ایشان ندید : برھنہ یک انگشت اِیشان ندید ۔

تران کنان اِنت : سرچمگانے ھست اَنت جوانی ءِ سر ءَ چہ بلوچی ءُ کردی ءُ گیلکی زبان ءِ شریداریاں گپ کنگ اَنت ءُ زبان زانتاں  بلوچی ءُ پھلوی ءِ گالانی بازیں شریداریانی پردگ چِست اِش کتگ کہ آیانی ریشگ ءَ شری ءِ سر ءَ ماں ھِند ءُ یورپ ءِ زبان ءِ لوگماں دیست کن اِیں گلگدار ءِ دیم تر ءَ کہ ھِیرت ھِیرت ءُ یک یک  ءَ میارجل ءَ گوں اِے ربیدگی کارندہ ءَ جست گپتگ شما وان اِت 

چو کہ تئی تجربت اِنت ماں بلوچ ربیدگ ءِ پڑ ءَ کمے چہ ربیدگ ءَ پہ ما بہ گْوش اِت

بلوچ ءِ ھزگاریں دود ءُ ربیدگ کہ چہ مھر ءَ چکار اِنت ءُ گوں یک ترانگے ءَ چہ یک دوستے ءَ کہ ماں ایران ءِ گوریچان ءَ نندوک اِنت بنگیج کناں کہ اِیشی ءَ گوں یک یادداشتے ءَ پہ بلوچ ءِ براھداریں ربیدگ ءِ بارہ ءَ اشارہ کُتگ ئِے کہ :"ما چھبار ءِ راہ ءَ یک شپے لاچار بوت اِیں کہ سرباز ءِ دمگ ءَ پیردان ءَ بہ دار اِیں کہ اود ءَ مساپرجاہ ءُ ھوٹلے نیست اَت ءُ ناں ھم چہ دولتی ادارھانی نیمگ ءَ پہ وت سرپناھے درگیتکگ کت کہ گوں مردے ءَ بلوچی گُد ئِے گور ءَ اِت اَنت گپ ءُ تران کت ءُ دیوان ءَ گرم گپتیں ، کہ ما چہ وتی دمبرتگی ءُ دلی لوٹ ءِ بارہ ءَ کہ سپر ءِ ژندیاں دور بہ کنیں ، گْوشت : "گْوشت ئِے کہ ما را وتی گِس ءَ مھمان گِسے ھست ءُ شمئے ھزمت ءَ تیار اِیں "

مارا کہ اِے پریشانی ھست اَنت مردکا ءِ لوٹ کبول کت ءُ چہ کور ءَ گوست ءُ آئی ءِ لوگ ءَ رس اِت اِیں ۔شپ ءَ یک مزنیں اوتاگے ءَ کہ پورو پہ مھماناں ءُ درامدیں مردمانی واست ءَ جوڑ کنگ بوتگ ، جوانیں جاھے ءَ گوں دمگ ءِ زیبائیاں تاھیر گپتیں ، سھب ءَ آگاھی ءِ درگت ءَ آ مردکا گوں ھَندی نھاری ءَ مئے سَرینّ ءَ تیار بیت ، رند چہ نھاری ءِ ورگ ءَ مرد ءَ چہ ما لوٹ اِت کہ آئی ءِ ڈگار ءَ ھم چارگے بہ دے اِیں ، پہ ما ھبکھی گپے اَت کہ چہ ڈکالی ءِ ھال کہ چہ استان سیستان ءُ بلوچستان ءَ اِشکتگ اَت بلے اَجیبیں کِشت ءُ کشار ءَ مئے ھال بدل کت ، ھبکہ تر چہ آئی ءَ اِیش اَت کہ گْوش ئے زاناں اِیران ءَ کدم نہ جنگ ءَ اِتیں کہ دگہ یک ملکے ءَ آتکگ اِیں گوں وڑ وڑیں درچک ءُ کشاراں دچار کپتیں کہ پپیا ، اَمب ، مَچ ، موز ، وڑ وڑیں تْرپشیں لیمبو ، کُنر ، زیتون ءُ کشاری ئیں زمین ءُ وشیں آپ ءُ ھوا ءَ بہ گند ئے چم رژنا بنت ءُ سسا ءَ  نوکیں ھیالے ءَ گوں آژناگ کنت ،سرجمیں درچکانی بر گوں آ مرد ءِ زیبائیں نگاہ ءَ چَش اِت اَنت کہ چنت ادار گْوست ءُ پیشیم ءِ نزیک ءِ وھد ءَ کہ مارا روگ ءِ نیت ھست اَت مرد ءَ مارا پہ سبارگے ءَ داوت ئِے کت کہ آ ھَندی ورگ ءِ نام اَت تباھگ مارا وارینت ئِے 

اِے وراک کہ چہ مئے پت ءُ پیریناں پہ آدگار منتگ کہ گوں سھریں گوشت ءِ ھشک کنگ ءَ انار دانگ ءُ بزار مان اَنت ءُ ماھے ءَ روچ ءِ سر ءَ تاپ ئِے کن اَنت دانکہ ھشک بہ بیت ، آ بلوچ ءِ وش تامیں وراک کہ ما ھِچ جاہ ءَ نہ دیستگ اَت کہ آئی ءِ وش روئی ءُ دیم پچی ءَ سک باز دل ءَ چسپ اِت انت ، گرمی ءُ دل پچی ءُ  وشی ، جوانی ءِ سر ءَ ما دست پچی آ لوگمان ءِ پیشانی ءُ انیچگ ءِ دیم ءَ سما کت ۔گڈسر ءَ ما پہ روگ ءَ تیار بوت اِیں کہ آ ایران ءِ اسیلیں مرد ءَ گوں ھساب ءُ کتاب بہ کن اِیں ءُ وشی یے ھم بہ گر اِیں ، وھدے کہ ورگ ءُ جاہ ءِ دستمزد ءِ نام ئِے اِشکت ءُ سک باز پریشان بوت ءُ گوں وتی وشیں گالوار ءَ درائینت ئِے کہ مھمان اللہ ءِ دوست اِنت ءُ ما اِیشی کہ مھمان ءَ دوست دار اِیں اِے کار ءَ پہ ھدا ءَ کن اِیں ءُ مئے ربیدگ ءَ ھِچ لوٹے پہ اِیشی ءِ زرانی گرگ ءَ نیست اَنت ۔

ما گْوشت :"زاناں بیت کہ اینچو دلسیاھی بے مز ءَ ءُ آ ھم پہ یک کسے ءِ واست ءَ کہ ھِچ وڑ ءَ آئی ءَ پجاہ مہ یار اِیں ءُ بلکیں دگبرے ھچ وڑ ءَ آیاں مہ گند اِیں " بلے واکی آ اسیلیں ایرانی مرد ءَ کہ گوں جوانیں گد ءُ پچاں جنینی بہ بنت یا مردینی گوں لوگ ءِ مردماں ودی ات اَنت کہ مزنیں درونتے چہ انسانیت ءَ ءُ انسان دوستی ءَ مارا دات اِش کہ چہ رنگ ءُ کوم ءُ مزھب ءَ دور اَت.

البت اِے درستیں مساپرانی ھوریں تجربت اَنت کہ بلوچستان ءَ سپر کنگ اَنت ءُ یک راستی یے ، چہ بلوچستان ءِ مردماں گیشتر پہ ما بہ گْوش اِت؟

بلوچ مردم گیشتر ماں یک سرڈگارے ءَ بلوچستان ءِ نام ءَ کہ ایران ءِ زرباری رودرتک ءُ پاکستان ءِ رو اِیرشت ءُ زربار ءَ ءُ اوگانستان ءِ رو اِیرشت ءَ پجارگ بنت ، بلے بلوچ راج ءِ بازیں مردم ماں بازیں ملکاں چو کہ تانزانیا ، اُمّان ،ترکمنستان ، مزن ھور ءِ گیشتریں ملکاں زند گوازینگ اَنت کہ گیشتر پہ تاجری یا ڈکال ءِ سوب ءَ لڈ ءُ لوگ اِش کتگ ، اِے راج ءِ شمار ءَ لھتیں 50000000 پنجاہ میلیون گوشگ اَنت بلے چہ شنگ ءُ شانگی ءِ سوب ءَ ماں بازیں ملکاں رسمی شمار ءُ اندازگ دست ءَ نہ اِنت ۔ بلوچ گیشتر ٹک ٹک ءِ دروشم ءَ زند گوازینگ اَنت کہ بلکیں یکے چہ گدانی دارگ ءُ پد ءَ مارگ اِش ھست کہ چہ وتی پیرینانی دود ءُ ربیدگ ءَ چو کہ دگہ کومانی کساس ءَ گیشتر داشتگ اِش کہ یک زندمانے ءِ گوازینگ ءُ دگہ دیدانک ءِ دگری ھست اِنت اِش ، چہ بلوچانی زیبائیں زندمان ءَ آیانی رژنائیں رنگ رنگی ئیں گداں ماں زندمان ءِ سرجمیں اِھوالانی توک ءَ کہ نشان چہ آیانی شادھی ءُ سرھالی ءَ اِنت ، آیانی زندمان گوں مزن شانی ءُ کم لوٹی ءَ براھدار کتگ کہ کم تر جاھے آیاں دیست کن اِیں ، ھبکھی انت کہ بلوچانی گُد ءُ پُچ ماں سور ءُ پرس ءَ یک اَنت ، بلکیں ابرم ءِ گمناکی ءُ گرم ءُ ھشکی ءَ چہ آیاں ھاٹیگ مندیں انسان جوڑ کتگ ۔ اِے کوم ءِ بانکاں براھدارین ءُ دلکشیں نکش ءُ نگار ماں وتی دوچانی تہ ءَ کار گر اَنت کہ ھچ وڑیں ردی ماں آیانی تہ ءَ گندگ نئیت اِنت ، ازمے کہ ھدا ءِ شگر اِنت رسانکدر ءِ رھوتاں گوں جھانی بوتگ ابید چہ ایران ءَ سرجمیں جھان ءَ واھگ دار ئِے ھست اَنت ۔
اِے دود ءُ ربیدگ ءُ ازم کہ دلکش ءُ دل نندوک اِنت کہ توان اِیت ھر چم ءُ پگرے ءَ سمار اِیت ءُ جھان ءِ مروچیگیں ارواہ ءِ تاھیر دیگ ءَ پکار اِنت آ وڑ ءَ کہ لوٹ اِنت کہ کامرز بہ بیت کہ ھِچ ، بلکیں شموشگ ءُ بے ھیال کنگ بوتگ ۔

اِے استان ءِ ھاٹیگ مندیاں ھم بہ گْوش اِت ؟

گوں ستک گوش آں کہ استان  سیستان ءُ بلوچستان ءِ چیریں گَنجانی سرڈگار اِنت کہ دریا ءِ واھند بیگ ، دریااُک ، ریگزار ، دست نہ جتگین ءُ کوہ ءُ ڈل ءُ جوانیں ربیدگ ، کوھنین ءُ باستانی جاہ ءُ ازم ءُ ھنر کہ چہ کرن ءِ بیست ءُ یکمی رِھوتاں بے بھر ءُ زبھر بوتگ ءُ کم تریں دلگوشی وتی نیمگ ءَ کَش اِتگ اَنت ئِے ، بنیادی بدلی کہ ایران ءِ مزن شانیں رھشون ءَ درائینتگ کہ جوانیں زانتکاری یے ھست اِنت کہ اِے مردم ءُ ربیدگ ءِ میانجی ءَ زندگی گوازینتگ ئِے کہ توان اِیں کار ءُ روزگارے ودی بہ کن اِیں 
جوڑشت ءَ گوں اِے ملک ءِ زیست بوم ءِ زانشت ءَ گوں گیش بہ کن اِیں ھمے وڑ ءَ ملی سرمایہ ءَ گوں ڈنی مساپرانی کشگ ءُ آرگ ءَ دیم ءَ بیار اِیں ، گوں سرجمیں اِے پریچ ءُ گپ ءُ رپاں کہ ازمگر ءُ ربیدگ کارانی پریشانی چہ بندری گامگیجانی نہ بیگ ءَ کہ کاری ئیں نگاہ پہ دیم روئی ءَ بہ بیت کہ زرکاری ءَ ھم بدلی یے بیار اِیت ، برجاہ اِنت ، وزارت گسانی کانسلوکی گامگیج پہ ازمی ءُ گردشگری ءُ دود ءُ ربیدگی ءِ دست نہ جتگیں کاراں پورو ءُ سرجم نہ کنگ اَنت ۔

بلوچ ءِ یک کارندھے بستار ءَ کہ شما پگر کنگ اِت کہ دود ءُ ربیدگ ءَ پہ "رونق تولید" ءِ سال ءَ کجام کَچّ ءُکساس ءَ سان مندی یے پہ زرکاری ءُ باپاری ءَ آورت  کنت ؟

ما تچک ءَ تچک توان اِیں گوں سرمایہ کنگ ءَ ماں ھاس ءُ دولتی بکش ءَ یک مزنیں گامگیجے پہ دست ساچیں مھسولانی جوڑکنگ ءَ ءُ یک نوکیں تاکے چہ ازم ءُ پھتوئی ءَ پہ اے دیار ءِ جنین ءُ مردینانی واست ءَ بہ لیٹین اِیں ءُ ملک ءِ گامگیج ءَ کہ کار ءُ روزگار ءِ  گیشی ءُ جوڑشت ءِ دیم بری ءَ گوں زر ءُ مال ءِ ھرچ کنگ ءَ مردمانی میانجی ءَ کمک کت کن اِیں۔

تئی لیکہ یک ربیدگ کارے ءِ جاگہ ءُ بستار ءَ پہ سدا ءُ سیما ءِ کار ءُ جھداں چے اِنت ؟

ھکیں لوٹ ئے کہ استان ءِ سدا ءُ سیما گوں مئے ھَندی اِزمکاراں کہ پھرھی دوست اَنت گوستگیں سالاں گوں تامرے ءِ جوڑ کنگ ءَ کہ زبان ءُ دود ءُ ربیدگ ءِ لھتیں بھر چہ اِے آبریچ ءَ دیم ءَ آورتگ اِش کہ گوستگینانی کم کاری ءُ اَیب اِش ماں اِے پِڑ ءَ پوش اِتگ اَنت اِش ۔

تئی لیکہ ماں کرونا ءِ درگت ءِ ربیدگی جھدانی بارو ءَ چے اِنت؟

گھتر اَت کہ استان ءِ سدا ءُ سیما کہ انی مردمانی مچی ھاسکار ماں کرونا ءِ وھد ءَ کم تر بیتگ اَنت ، اِے مردمانی ازمی ءُ ربیدگی ارزشتانی پیش دارگ ءَ لھتیں کار دیم ءَ بیار اِیت ءُ شنگ بہ کنت کہ مردمانی لوگانی تہ ءَ مھر ءُ مھبت گوں یک راستبندگریں دیدانکے ءَ کہ مھمان نوازی ، کَمّین ءَ رزا بیگ ، وتی ھمرنگ ءَ مھر کنگ ، بلوچ کوم ءِ راستی ءُ تب ءَ پجارگ ءُ ماں ایران ءِ مردمانی واست ءَ دیم ءَ بیار اِیت ۔