انسان ءُ گنگدام ءِ میان ءَ یک تپاوتے ایش انت کہ انسان ءِ کر ءَ اِلم ھست ، الم وانیت ، الم دربارت ، الم زور اِیت ءُ الم دنت ۔

ءُ انسان الم ءِ واھند ءُ اے شرپ انسان ءَ واجہ ھدا ءَ داتگ ، اللہ تئالی گش اِیت 
من آدم ءَ دراھیں چیزانی نامانی الم دات اَنت ، 
بزاں آ چیزے کہ پرشتگ ءُ ایدگر ساچشتانی تہا واجہ ھدا ءَ نہ داتگ آ الم ءُ زانش اِنت کہ انسان ءَ ایوک ءَ داتگ ئِے ، 
ءُ اللہ تئالی گش اِیت کہ من انسان جتا جتائیں ٹَکّانی تہا بہر کت انت داں کہ آیانی پجار بہ بیت ، 
ءُ یک انسانی ٹولی یے اچ دومی انسانی ٹولی ءَ جتا زانگ ( بزاں راج) ھما وھد ءَ بیت وھدے آئی ءِ زبان ، آئی دود ، آئی ءِ زند گوازینگ ءِ وڑ ءُ پیم ، اچ دومی انسانی ٹولی ءَ جتا بہ بنت ، ءُ زبان یک راجے ءِ یا یک انسانے ءِ دومی انسان ءَ گوں وتی مارشتانی درانگازی ءِ یک مہکمیں وسیلہے ۔  
اے راستے کہ انسان ءِ زانت ءُ زانگ ءِ اولی در آئی ءِ جند ءِ مات ءِ کٹ اِنت، ءُ اے در ءَ آ وتی زانش ءِ اولی تبک ءَ بندات کنت ، انچو کہ واجہ ھدا گشیت من آدم ءَ دُراھیں چیزانی نام گشت اَنت ، ھمے وڑ ءَ مات وتی چک ءَ بنیادی دُراھیں زانش ءَ دنت وتی جند ءِ زبان ءَ ، 
چک کمو مستر بیت آ دنیا ءَ وتی چماں گوں گند اِیت ، آئی ءَ زانگ ءِ جہد ءَ کنت ءُ اے درگت ءَ جستانی یک لڑے آئی ءِ مجگ ءَ چست بیت ءُ اشانی پسو ءِ درگیجگ ءَ بے تاھیر بیت ، اے چک ءِ ھمے امر بیت کہ زانت ءُ زانگانی اگاں در پہ اشی ءَ پچ بہ بنت گڑا اے چک مزنی ءَ ایوک ءَ پہ وت ناں بلکیں سرجمیں انساناں نوکیں چیز دیم ءَ آرت کنت ،پہ وت یک شریں انسانے جوڑ بوت کنت ، ءُ وتی شکسیت ءِ سینگار ءَ کت کنت ۔
مرچیگ ءُ باندات ءِ دور مکتبانی دور اِنت ، ایوک ءَ مات ءِ کٹ ءَ دراھیں زانش یا دُراجیں جستانی پسو آئی ءَ نہ رس اَنت ، بلکیں مات ءِ کٹ ءَ رند زانش ءِ دومی در مکتب ءِ بنداتی تبک اَنت کہ اود ءَ چک ءِ زانت ءُ زانگانی در بندات بیت ، اے ھمے امر انت کہ چک جست کنگ بندات کنت ، بلے اے امر ءَ ھما وھد ءَ  چک جست کت کنت وھدے آئی ءَ ھک بہ بیت کہ آ وتی ماتی زبان ءَ جست بکنت ءُ اے جستانی پسو آئی ءَ آئی ءِ ماتی زبان ءَ بہ رس اَنت ۔ اگاں مکتب ءَ آئی ءِ دیمپانی دری زبانے ءَ گوں بہ کپ ایت ، گڑا بزاں کہ اے چک پد ءَ وتی ودی بوگ ءِ امر ءَ سر کنگ بیت کہ آ پد ءَ اچ بندات ءَ چیزانی نامانی دربرگ ءَ بندات کنت ، بزاں کہ اے امر نوں آئی ءِ جست ءُ پسو ءِ امر اِنت اچ اشاں آ زبہر کنگ بیت ، وھدے آ نوک ءُ نا آشنائیں زبان ءَ کمو باز دربارت گڑا آ وھد آئی ءِ جست ءُ پرس ءِ وھد نہ بیت بلکن اے ھمے امر بیت کہ اے امر ءَ چک وت اے چیزاں بلد بہ بیت بلے بژنی گپ اے کہ مکتب ءَ اچ دومی زبان ءِ سوب ءَ آ اے زانشاں زبہر بوتگ ، ءُ اگاں ایوک ءَ اے زبان بہ بیت انگت گہتر ،بَلے گیشتر ملکاں دیمتر ءَ اشی ءِ سر ءَ سیمی زبان مشگ بیت چو کہ پاکستان ءَ یک بلوچ چکے مات ءِ کُٹ ءَ بلوچی دربارت ءُ سرکاری اسکولے ءَ اردو داں میٹرک ءَ ، ءُ کالج ءُ شاھدربرجاھاں انگریزی آئی ءِ سر ءَ مشگ بیت ، چو بگش کہ اردو ءُ انگریزی ءُ وتی ماتی زبان ءَ گوں اے چک ءِ درور ھما گولو ءِ بیت کہ وتی جند ءَ وَ بےھال کنت بلے آئی ءَ چاگرد ءِ تہ ءَ یک جتا ءُ وتی جند ءِ  بستارے نہ بیت ۔ 
جر انسان ءِ دیمروی  ءُ وتی ھیالانی درانگازی ءُ نوک نوکیں چیزانی سازگ ءُ درگیجگ ءِ واست ءَ انسان ءِ جند ءِ ماتی زبان اچ دُراھیں زبانان گہتر انت،ءُ یک ملکے ءَ یا راجے ءِ تہ ءَ زانت ءُ زانگ ءِ کمی ءِ گرگ ءِ ھاتر ءَ ھژدری اِنت کہ آ وتی جند ءِ ماتی زبان ءَ وانینگ بہ بیت ، 
ھر انسانے باید اِنت وتی ارزشت ءَ بزانت ءُ وتی جند ءَ ارزشت بہ دنت ، تو داں کہ وت وت ءَ ارزشت نہ دے ئے  دنیا ھچبر ترا ارزشت نہ دنت ، من نہ گشاں کہ دنیا ءِ ایندگر زبان دربرگی نہ اَنت بلکن آ ھم دربرگی اَنت پہ گیشیں جستانی پسو ءِ ھاتر ءَ ، بَلے آ دگہ زبان وتی ماتی زبان ءَ گیش ارزشت دییگی نہ اِنت ، 
دنیا ھما ارزشت ءَ ترا دنت ھما ارزشت ءَ کہ تو وت وتا دئے ، اچ اشی ءَ  گیش یا کم نہ دنت ، من اگاں یک بلوچے آں گڑا من پہر اے گپ ءِ سر ءَ مہ بنداں کہ من انگریزی زاناں ، انگریزی زانگ یک لاچاری ءُ زرورتے ، بَلے من ءَ اے گپ ءِ سر ءَ  پھر بندگی اِنت کہ من وتی ماتی زبان ءَ زاناں ۔۔۔