چہ میارجل ءِ ھالرسانی بنجاہ ءِ ھالانی رِد ءَ : یکے ءَ مسیتے اڈ کُت ءُ بھلول ءَ چہ آئی ءَ جست کُت :
مسیت پہ ھدا ءِ رزا ءَ اڈ کُتگ یا کہ لوٹ ئے مردمانی گور ءَ نامدار بہ بئے ؟
آئی ءَ پسو دات:
پَدّر اِنت پہ ھدا ءِ رزا ءِ واست ءَ !
بھلول ءَ لوٹ اِت آئی ءِ نیت ءَ بہ چَکاس ایت۔
شپ ءِ نیم ءَ بھلول شُت مسیت ءِ دیوال ءِ سر ءَ نبشت ئِے کہ اِے مسیت بھلول ءَ اڈ کُتگ ۔
سباہ ءَ کہ مردم نماز ءِ وانگ ءِ واست ءَ مسیت ءَ آتک اَنت دیوال ءِ سر ءِ نبشتگیں ونت اِش ءُ گوشت اِش ھدا ھیر ئِے بدنت چونیں شرین ءُ ھیرواھیں انسانے 
آئی ءَ اوپار نہ شُت ءُ کوکار ئِے جت کہ او مردم بھلول دروگ بندگ اِنت!
اِے مسیت من اڈ کُتگ،من چہ وتی مال ءَ ھرچ کُتگ ءُ شما آئی ءَ نیکیں دوا کن اِت!
بھلول ءَ کند اِت ءُ گوشت ئِے:
تئی سودا گوں ھلک ءَ بیتگ ناں ھالک ءَ۔
بیا اِت ماں وتی زندگی ءَ گوں ھدا ءَ سودا کن ایں ناں گوں مردماں !


رجانک : آسکل بلوچ